ขอความช่วยเหลือ แต่ห้ามแจ้งตำรวจ
ต้องช่วยผู้ขอความช่วยเหลือออกไป และห้ามให้เด็กชายกิ้งก่าตามไปด้วย
ซูชิงอวี๋พอจะเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ความคิดของเธอยังต้องได้รับการพิสูจน์
ซูชิงอวี๋หยิบอาหารบำรุงสุขภาพขึ้นมาหนึ่งกำมือเล็ก ๆ แล้ววางไว้ในตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่
“เด็กดี กลับเข้าไปในตู้ก่อนนะ”
เด็กชายกิ้งก่าย่นจมูก เขาได้กลิ่นอาหารบำรุงสุขภาพ จึงคลานกลับเข้าไปในตู้แล้วหมอบลงกิน
โยวโยวเบ้หน้า แววเหี้ยมเกรียมวาบผ่านดวงตา หัวใจสีแดงใต้ตายิ่งสดใสขึ้น ริมฝีปากที่เผยอเล็กน้อยเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมเป็นซี่ ๆ
สิ่งที่มีรูปร่างห่างไกลจากมนุษย์เช่นนี้ จะคู่ควรเป็นเด็กดีของเจ้าของได้อย่างไร?
คำเรียกนั้นควรเป็นของเขาต่างหาก
เด็กชายกิ้งก่าที่กำลังกินอาหารสัมผัสได้ถึงความมุ่งร้ายของโยวโยว จู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้นอย่างหวาดกลัว
เขาซุกตัวอยู่ตรงมุมตู้ สั่นเทาไม่หยุด
ซูชิงอวี๋ไม่ทันสังเกตปฏิสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพเด็กชายกิ้งก่าที่ซุกอยู่ตรงมุม จากนั้นปิดประตูตู้แล้วมุ่งหน้าไปยังเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ของบ้านพักคนชรา
เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ในโถงใหญ่ของบ้านพักคนชรา
อันเจียลู่กำลังนวดให้คุณยาย ทั้งคู่พูดคุยหัวเราะกันอย่างออกรส
ซูชิงอวี๋วางแขนข้างหนึ่งบนเคาน์เตอร์ ส่วนมืออีกข้างโบกให้อันเจียลู่ เธอยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยว่า “ว่างไหม? ฉันอยากถามอะไรเธอสักหน่อย”