ลั่วพ่อแปลงธนบัตรเงินตราใต้พิภพทั้งหมดเป็นเงินอิเล็กทรอนิกส์ เก็บไว้ในบัญชีธนาคารแห่งสวรรค์และปฐพี โดยเจ้าของบัญชีใบนี้คือเฉิงเพ่ยหลาน ภรรยาของเขา
งานเต้นรำมีคนมากมายและวุ่นวาย อีกทั้งแสงไฟยังสลัว ลั่วจื่อเซวียนกับเฉิงเพ่ยหลานจึงลอบออกจากวิลล่าผ่านทางลับอย่างเงียบ ๆ
ลั่วจื่อเซวียนหันกลับไปมองวิลล่า แล้วมองเครื่องรางในมือ ลมพัดเส้นผมสั้นสีดำของเธอ เผยให้เห็นปอยผมสีม่วง เธอเอ่ยอย่างกังวลว่า “คุณพ่ออันตรายมาก”
“เขาอยู่ต่อเพื่อยื้อเวลาให้พวกเราหนีไปได้
ถ้าคนของตระกูลลั่วหนีไปกันหมด จะก่อให้เกิดความโกลาหล”
เฉิงเพ่ยหลานมองข่าวกรองล่าสุดที่ส่งเข้ามาในโทรศัพท์ แววตายิ่งแน่วแน่ขึ้น “ลูกรัก คนสองคนนั้นเป็นพวกองค์กรชุดดำ ไม่ว่าจะได้เครื่องรางไปหรือไม่ พวกเขาก็ฆ่าคนอยู่ดี
ถ้าพ่อของลูกตาย ชะตากรรมของตระกูลลั่วก็จะตกอยู่ในมือของลูก ลูกจะเป็นผู้นำคนต่อไปของตระกูลลั่ว
อย่าทำให้ความคาดหวังของพ่อผิดหวัง”
ลั่วจื่อเซวียนพยักหน้า กำเครื่องรางแน่น แล้วจากที่นี่ไปอย่างเด็ดเดี่ยว
ภายในวิลล่า
เซินซือเหนียนเตรียมอ้างว่ารู้ตำแหน่งของเครื่องราง เพื่อล่อชายหนังดำที่เป็นหัวหน้าออกไปแล้วลอบสังหารตามลำพัง
ใครจะคิดว่าระบบกลับแจ้งเขาว่าเครื่องรางหายไปแล้ว
มันอยู่ไกลเกินระยะ ระบบจึงสแกนไม่พบ
ระบบนี่มันใช้ไม่ได้เลยจริง ๆ
ซูชิงอวี๋กำลังเตรียมฟังเซินซือเหนียนพูดวิเคราะห์ยืดยาว แต่ใครจะคิดว่าเซินซือเหนียนจะทำหน้าบึ้งแล้วบอกว่า “ช่างเถอะ พวกเราโจมตีตรง ๆ เลยดีกว่า”
“เอ๊ะ? คุณไม่ได้บอกว่าเครื่องราง...” ซูชิงอวี๋เองก็สงสัยเรื่องเครื่องรางชิ้นนั้นอยู่เหมือนกัน
เซินซือเหนียนรีบทำหน้าขรึมขัดจังหวะเธอ “ไม่ทันแล้ว!”