ปลายนิ้วเรียวยาวของซูชิงอวี๋เคาะโต๊ะหินเบา ๆ เธอเงียบไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยว่า “กลุ่มบริษัทฉีหมิงซิงไม่มีความสามารถขนาดนั้น
ถ้ากลุ่มบริษัทมีความสามารถเช่นนี้ ดันเจี้ยนคงหายไปนานแล้ว ภายในกลุ่มบริษัทก็คงไม่กลายเป็นสภาพอย่างทุกวันนี้”
“ใช่” ไป๋ฮั่วค่อย ๆ เอ่ยข้อสันนิษฐานของตน “ดังนั้น ข้าคิดว่ากฎเป็นสิ่งที่มันมอบให้”
ขณะนั้น สายลมบางเบาพัดมา หยดน้ำที่ยังไม่แห้งจากเมื่อคืนไหลไปตามเถาวัลย์ของต้นไม้เลื้อยขลิบ ก่อนหยดลงบนหลังมือของซูชิงอวี๋ ทำให้เธอสะท้านไปทั้งตัว
“ทำไมมันถึงต้องมอบกฎให้มนุษย์?” ซูชิงอวี๋เช็ดหยดน้ำบนหลังมือออกเบา ๆ
ดันเจี้ยนถือกำเนิดขึ้นเพราะมัน มันมีความสามารถเช่นนั้นจริง ๆ
แต่ซูชิงอวี๋นึกไม่ออกว่าทำไมมันถึงต้องทำแบบนี้
ไป๋ฮั่วสรุปว่า “มันมีสติปัญญา”
“นี่...พอคุณพูดถึงเรื่องนี้ ฉันพอดีมีข้อมูลบางอย่างที่อยากแบ่งปันกับคุณ”
“เชิญพูด”
ซูชิงอวี๋เล่าอย่างช้า ๆ ว่า “ฉันรู้จักเด็กสาวคนหนึ่งในหอพักพนักงานของเหล่านักวิจัย เธอชื่อฉีฝู
พ่อของฉีฝูเป็นนักวิจัย เธอเติบโตมาในกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิงตั้งแต่เด็ก และเป็นนักเรียนห้องเอ
ถ้ามีโอกาส คุณลองให้เสี่ยวเหมาในองค์กรของคุณไปติดต่อเธอดูได้
ฉีฝูบอกฉันว่า ในช่วงแรก ๆ กลุ่มบริษัทฉีหมิงซิงมีการทดลองของสองแผนกที่ประสบความสำเร็จ
การทดลองแรกที่สำเร็จมีชื่อว่าการทดลองมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ อีกชื่อหนึ่งของการทดลองนี้คือการทดลองผสมพันธุ์ระหว่างมนุษย์กับสิ่งประหลาดสยอง
ตอนที่เราไปภูเขาเทพวานรด้วยกัน อาจารย์ของคุณเคยบอกพวกเราว่าจวงเสี่ยวเตี๋ยเป็นผลผลิตของการทดลองนี้ ส่วนฉันก็เคยพบสิ่งประหลาดสยองที่แตกต่างจากตัวอื่นในดันเจี้ยนอื่น ชื่อตู้อวี๋ เขาก็ถือกำเนิดจากการทดลองครั้งนั้นเช่นกัน