เสี่ยวเสี่ยวสะดุ้งตกใจ ทว่าชั่วขณะถัดมา ภายในห้วงความคิดกลับปรากฏภาพบ้านพักพร้อมลานเล็ก ๆ ที่คุ้นเคย ส่วนห่อสัมภาระที่หายไปก็นอนอยู่กลางลานอย่างสงบนิ่ง
หลินเสี่ยวเสี่ยวดีใจจนแทบคลั่ง
นี่ไม่ใช่บ้านพักพร้อมลานเล็ก ๆ ที่ชาติก่อนเธอเก็บเงินจากการตั้งแผงขายของด้วยตัวเอง แล้วแอบซื้อไว้แถบชานเมือง ตั้งใจจะใช้ชีวิตบั้นปลายหลังหย่ากับเฉาเจี้ยนกั๋วหรอกหรือ?
หลังกลับมาเกิดใหม่ สิ่งเดียวที่หลินเสี่ยวเสี่ยวอาลัยถึงในชาติก่อนก็คือบ้านพักพร้อมลานเล็ก ๆ ซึ่งเธอเหน็ดเหนื่อยหาเงินซื้อมา ยังไม่ทันได้หย่ากับเฉาเจี้ยนกั๋วและย้ายเข้าไปใช้ชีวิตสุขสบาย โรคร้ายก็พลันกำเริบจนเธอเสียชีวิตเสียก่อน
พอคิดว่าบ้านอาจตกไปอยู่ในมือของลูกทั้งสี่ที่ถูกแม่ของเฉาสั่งสอนจนกลายเป็นลูกอกตัญญู หรือไม่ก็คนตระกูลเฉา หลินเสี่ยวเสี่ยวก็เจ็บปวดใจจนแทบทนไม่ไหว
แต่สวรรค์ช่างเมตตาหลินเสี่ยวเสี่ยวจริง ๆ ไม่เพียงให้เธอได้เกิดใหม่ แม้แต่บ้านพักพร้อมลานเล็ก ๆ ก็ยังติดตามเธอกลับมาด้วย!
หลินเสี่ยวเสี่ยวลงกลอนประตูห้อง แล้วตั้งจิตคิดว่าเข้าไป เพียงชั่วพริบตาเธอก็มาอยู่ในบ้านพักพร้อมลานเล็ก ๆ แล้ว
แปลงผักในลานมีแตงกวา มะเขือเทศ ฟักเขียว มะเขือยาว และผักอีกสารพัดชนิด งอกงามเขียวชอุ่ม
แอปเปิลลูกโตสีแดงสดบนต้นทิ้งน้ำหนักจนกิ่งโน้มลงมา ส่วนองุ่นบนซุ้มไม้เลื้อยที่ทำเป็นศาลาบังแดดก็มีสีม่วงดำ ห้อยเป็นพวงใหญ่เต็มเถา
ยังมีต้นส้ม มะม่วง พุทรา และไม้ผลชนิดอื่น ๆ ที่ออกผลตามฤดูกาล ต่างก็มีผลเต็มต้น พืชผลทุกอย่างอยู่ในสภาพอุดมสมบูรณ์อย่างเหลือเชื่อ
หลินเสี่ยวเสี่ยวเด็ดองุ่นลงมาช่อหนึ่งด้วยความประหลาดใจ ทันใดนั้น องุ่นช่อใหม่ที่เหมือนกันทุกประการก็งอกขึ้นมาแทนช่อที่เพิ่งเด็ดไป
