หลินเจี้ยนหลินกับอีกสองคนรู้ว่าหลินเสี่ยวเสี่ยวปลูกผักไว้ที่บ้าน จึงไม่คิดว่าเรื่องนี้จะพูดถึงไม่ได้
หญิงชราตอบกลับด้วยสีหน้าภาคภูมิใจว่า
“เรื่องนี้น่ะ เป็นวิธีที่หลานสาวคนเล็กของฉันคิดค้นขึ้นมา เธอเอากรงมาปลูกผักในห้องที่บ้านซึ่งมีเตียงเตา เด็กคนนี้นี่หัวไวจริง ๆ!”
เลขาธิการจ้าวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แน่นอนว่าเขารู้ว่าหลานสาวของหญิงชราคือใคร
เห็นหญิงชราทำท่าภาคภูมิใจราวกับมีส่วนร่วมด้วย เขาจึงเอ่ยชมตามน้ำว่า
“ท่านอดีตผู้บังคับบัญชาพูดถูกแล้ว สหายหลินเสี่ยวเสี่ยวทั้งฉลาดและมีความคิดจริง ๆ!”
เขากลอกตาไปมา ก่อนตีสนิทขึ้นมา
“พูดถึงเรื่องนี้ ผมได้เลื่อนขั้นเข้าไปทำงานในอำเภอเร็วขนาดนี้ ก็ต้องขอบคุณที่สหายหลินเสี่ยวเสี่ยวเคยเสนอให้สร้างโรงเรียนประถม ช่วยเพิ่มผลงานให้ผมนี่แหละครับ!”
หญิงชราเจนโลก มองปราดเดียวก็รู้ว่าเลขาธิการจ้าวกำลังคิดอะไรอยู่ จึงเหลือบมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์แล้วกล่าวว่า
“พอเลย อย่ามาเล่นลูกไม้แบบพวกเธอกับฉัน! ถึงหลานสาวฉันจะเก่ง แต่ฉันก็รู้ดีว่าการที่เธอได้เลื่อนขั้นขึ้นมาเกี่ยวข้องกับหลานสาวฉันมากน้อยแค่ไหน!”
“ว่ามา เธอคิดจะทำอะไร? ถ้าไม่ทำให้หลานสาวฉันเดือดร้อน ยายแก่คนนี้ก็ใช่ว่าจะช่วยไม่ได้!”
เลขาธิการจ้าวเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน “ฮ่า ๆ ท่านอดีตผู้บังคับบัญชาช่างปราดเปรื่องจริง ๆ ไม่มีอะไรปิดบังท่านได้เลย!”
เลขาธิการจ้าวเลิกอ้อมค้อม แล้วพูดถึงความคิดของตัวเอง
“เป็นอย่างนี้ครับ สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การเกษตรกำลังพัฒนาโครงการที่เรียกว่าการเพาะปลูกในโรงเรือน วัสดุสำหรับสร้างโรงเรือนก็พัฒนาออกมาแล้ว ตอนนี้กำลังหาพื้นที่ทดลองในภาคเหนือของเราอยู่ครับ”