คุณปู่เฉินยิ้มรับอย่างยินดี ส่วนคุณปู่เกาก็ไม่ได้คัดค้านเช่นกัน:
“ดีเลย ฉันเองก็ไม่ได้เจอคุณย่าของเธอมานานแล้ว”
คุณปู่เกาถึงกับเลิกตกปลา แล้วพาหลินเสี่ยวเสี่ยวกับคุณปู่เฉินเดินกลับไปด้วยกัน
โดยอ้างเหตุผลว่าเย็นมากแล้ว เต่ากระดองนิ่มตายไปก็ไม่สดใหม่
หลินเสี่ยวเสี่ยวจึงพาทุกคนกลับบ้าน แล้วแอบเล่าเรื่องฐานะของคุณปู่เกาให้ลู่เย่ฟัง
ไม่ต้องให้หลินเสี่ยวเสี่ยวช่วยเป็นแม่สื่อ ลู่เย่ก็เอาชนะใจคุณปู่เกาได้ด้วยตัวเอง แถมยังผูกสัมพันธ์กับคุณปู่เกาได้อย่างราบรื่น
วันที่สองในบ้านพัก หลินเสี่ยวเสี่ยวปฏิเสธคำเชิญอีกครั้งของคุณปู่เฉินอย่างสุภาพ แล้วอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าที่บ้านตลอดทั้งวัน
วันที่ 23 กุมภาพันธ์ หลินเสี่ยวเสี่ยว ลู่เย่ และหลี่หยวนหยวนเก็บข้าวของเตรียมไปบ้านเรือนสี่ประสาน
ในบ้านมีเฟอร์นิเจอร์ครบ แต่ปกติไม่มีใครมาพัก
ดังนั้นจึงต้องเตรียมเครื่องนอนกับของใช้ในชีวิตประจำวัน
ทุกคนออกไปซื้อของกันทั้งวัน กว่าจะซื้อของจำเป็นพื้นฐานได้ครบก็แทบไม่ทัน
หลี่หยวนหยวนไม่ได้พักอยู่ฝั่งเดียวกับสองสามีภรรยา
ข้อแรก เธอรู้ว่าหลินเสี่ยวเสี่ยวกับลู่เย่ตัวติดกันแค่ไหน ไม่อยากต้องมานั่งดูคนเขาสวีตกันทุกวัน
ข้อสอง ตอนนี้เธอเองก็แต่งงานแล้ว พอหลินเซี่ยงตงได้หยุดงานก็จะมาพักกับภรรยา
คู่แต่งงานใหม่ย่อมร้อนแรงดั่งฟืนแห้งกับไฟ พวกเขาเองก็ต้องการพื้นที่ส่วนตัว
หลังจัดที่พักเรียบร้อย ก่อนถึงวันเปิดเรียนของหลี่หยวนหยวนยังเหลืออีกหลายวัน เธอคิดว่าตัวเองเป็นพี่สะใภ้คนโต จึงมีหน้าที่ต้องดูแลผู้ใหญ่ให้มากหน่อย เลยกลับไปอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าอีกครั้ง
คืนนั้น ในบ้านเรือนสี่ประสานมีเพียงหลินเสี่ยวเสี่ยวกับลู่เย่