ตอนอายุ 2 ขวบ ในที่สุดเฉียวเซิ่งลี่ก็เริ่มเดินเตาะแตะได้แล้ว
แม้จะยังพูดประโยคยาว ๆ ต่อเนื่องเหมือนเด็กปกติไม่ได้ แต่ก็สื่อสารเรื่องง่าย ๆ ได้บ้างแล้ว
เดือนพฤษภาคม หลินพั่นตี้คลอดลูกคนที่สอง เป็นเด็กผู้หญิงตัวน้อย
ครั้งนี้หลินพั่นตี้ยืนกรานไม่ยอมให้ตามหมอตำแยมาทำคลอด ทั้งยังไม่ยอมไปโรงพยาบาล โดยอ้างว่าในบ้านไม่มีเงิน จะได้ช่วยเฉาเจี้ยนกั๋วประหยัด
เธอประกาศกับคนภายนอกว่าลูกคลอดก่อนกำหนด 2 เดือน แต่รูปร่างกลับดูเหมือนเด็กครบกำหนด
หลินพั่นตี้ทั้งกล่อมทั้งหลอก บอกว่าเพราะเฉาเจี้ยนกั๋วดูแลเธออย่างดีตลอดช่วงตั้งครรภ์ ลูกที่คลอดก่อนกำหนดจึงไม่อ่อนแอ
เฉาเจี้ยนกั๋วไม่รู้เลยว่าคุณชายดำมีรสนิยมเช่นไร นับตั้งแต่หลินพั่นตี้ควบคุมการติดต่อกับคุณชายดำไว้ได้ เฉาเจี้ยนกั๋วก็ไม่เคยได้พบหน้าอีกฝ่ายเลย
ยิ่งไปกว่านั้น พอได้ลูกสาว เขาก็ไม่สนใจเลยสักนิด จึงไม่ได้สงสัยอะไร
แต่หลินพั่นตี้ไม่ยอมตามหมอตำแยมา และไม่ยอมไปโรงพยาบาล ตอนคลอดจึงต้องเจ็บปวดทรมานไม่น้อย
สองเดือนมานี้เธอนอนพักฟื้นอยู่แต่ในบ้าน ขณะเดียวกันก็ต้องดูแลลูกสาวคนเล็กที่เฉาเจี้ยนกั๋วไม่เคยเหลียวแล
เธอจึงไม่มีเวลามาดูแลเฉียวเซิ่งลี่
เฉาเจี้ยนกั๋วไม่ใส่ใจลูกชายทึ่ม ๆ คนนี้อยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะช่วยดูแล
ช่วงนี้เฉียวเซิ่งลี่จึงมักวิ่งออกมาข้างนอก อยากเล่นกับเด็ก ๆ
แต่เด็กคนอื่น ๆ ได้ยินผู้ใหญ่พูดว่าพ่อแม่ของเขาเป็นคนไม่ดี อีกทั้งเขายังมีสติปัญญาบกพร่อง จึงไม่มีใครอยากเล่นด้วย
เฉียวเซิ่งลี่ทำได้เพียงนั่งยอง ๆ อยู่ห่าง ๆ มองเด็กคนอื่นเล่นกัน