หัวหน้ากองผลิตซีเถียนก้าวออกมา มองหัวหน้ากองพลลู่ด้วยท่าทีคุกคาม
“หัวหน้ากองพลลู่ คุณหมายความว่ายังไง พาคนมาตั้งมากมายบุกมาหาเรื่องถึงกองผลิตซีเถียนของฉัน?”
หัวหน้ากองพลลู่เองก็ไม่ยอมอ่อนข้อ
“หึ! พวกกองผลิตของคุณนี่เหมือนกันไปหมดเลยนะ เก่งแต่ใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น!”
“แต่วันนี้ต่อให้พวกคุณพูดจาหว่านล้อมเก่งแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์! ฉันอยากเห็นนักว่าพวกโจรอย่างพวกคุณจะทำตัวไร้กฎเกณฑ์ได้จริงหรือเปล่า!”
หัวหน้ากองผลิตซีเถียนหน้าเย็นชา กวาดตามองหลินเสี่ยวเสี่ยวกับลู่เย่แวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองหัวหน้ากองพลลู่อีกครั้ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยคำข่มขู่
“เจ้าลู่ เพิ่งรับตำแหน่งหัวหน้ากองผลิตได้ไม่กี่เดือนเองไม่ใช่หรือไง! คุณคงรู้นะว่ามีบางคนที่ไม่ควรไปหาเรื่อง ไม่อย่างนั้นตำแหน่งใต้ก้นคุณคงนั่งไม่ติดแน่!”
“กองผลิตซีเถียนของฉันผ่านเรื่องราวมาตั้งมากมายหลายปี แต่ก็ยังอยู่ดี คุณเดาได้ไหมว่าเพราะอะไร?”
เขาแทบจะพูดออกมาตรง ๆ อยู่แล้วว่ามีคนหนุนหลังอยู่เบื้องบน ทุกคนจากกองผลิตชิงซานจึงมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา
หลินเสี่ยวเสี่ยวขมวดจมูกเล็กน้อย คิดจะเอาเส้นสายมาข่มกันใช่ไหม?
ใช่ว่าหลินเสี่ยวเสี่ยวไม่ค่อยพึ่งอำนาจของคุณปู่ที่ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันแล้วจะไม่มีคนหนุนหลังเสียหน่อย
หลินเสี่ยวเสี่ยวก้าวออกมายืนด้านหน้าทุกคน เผชิญหน้ากับหัวหน้ากองผลิตซีเถียนอย่างไม่หวั่นเกรง
“หัวหน้ากองผลิตท่านนี้ คุณน่าจะลองคิดก่อนนะว่าตำแหน่งใต้ก้นตัวเองจะนั่งต่อไปได้หรือเปล่า!”