หลินเสี่ยวเสี่ยวจะไม่โกรธได้อย่างไร แต่ทั้งมือเท้าและปากก็เป็นของคนอื่น อีกทั้งเธอก็ไม่ได้จับได้คาหนังคาเขา จะให้เธอมีอิทธิฤทธิ์ไปควบคุมคนอื่นได้อย่างไร
เธอทำได้เพียงพยายามกักตุนตุนไว้ให้อยู่แต่ในบ้าน และปกป้องมันให้ดี
ทุกวันตุนตุนถูกขังอยู่ในบ้าน แม้หลินเสี่ยวเสี่ยวจะปล่อยมันเข้าไปเล่นในมิติส่วนตัวเป็นครั้งคราว แต่เจ้าตัวน้อยก็ยังอึดอัดจนแทบแย่
อารมณ์ของเสือทั้งตัวตกต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด
จุดเปลี่ยนของสถานการณ์ตุนตุนมาถึงในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม
วันนั้นโรงเรียนหยุด เด็ก ๆ จึงพากันไปเล่นในดงกก ซึ่งเป็นหนึ่งในฐานลับของพวกเขา
คนค้ามนุษย์ห้าคนที่พาเด็กสองคนซึ่งถูกวางยาจนสลบมาด้วย ลอบอ้อมผ่านดงกกอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ
เมื่อเห็นเด็ก ๆ กำลังเล่นอยู่และรอบข้างไม่มีผู้ใหญ่ พวกเขาก็เกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมา
คนค้ามนุษย์จับเจ้าตูบน้อย เฮยหวา หลินเถี่ยตั้น หลานชายคนเล็กของหัวหน้ากองผลิต และหลินฮวาฮวา หลานสาวคนเล็กของเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่าไปทั้งหมด
เจ้าตูบน้อยเป็นเด็กฉลาด ก่อนถูกจับมันแอบเก็บก้อนหินแหลมคมจากพื้น ซ่อนไว้ในแขนเสื้อ
พอออกจากดงกก คนค้ามนุษย์ที่อุ้มเจ้าตูบน้อยก็ตามหลังคนอื่นอยู่พอดี
เจ้าตูบน้อยฉวยโอกาส ใช้ก้อนหินทิ่มตาคนค้ามนุษย์ อาศัยความคุ้นเคยกับภูมิประเทศและความคล่องแคล่วจากการวิ่งเล่นไปทั่วภูเขาเป็นประจำ หนีไปซ่อนตัวได้สำเร็จ
คนค้ามนุษย์เหล่านั้นหาเจ้าตูบน้อยไม่พบ อีกทั้งยังพาเด็ก ๆ มาด้วยจึงวิ่งได้ไม่เร็ว พวกเขาไม่กล้าเดินตามแผนเดิมอีกต่อไป จึงพาเด็ก ๆ วิ่งหนีเข้าไปในต้าชิงซานอย่างลนลาน
เมื่อเห็นคนเหล่านั้นเข้าไปในต้าชิงซานอย่างชัดเจนแล้ว เจ้าตูบน้อยก็รีบไปแจ้งหัวหน้ากองผลิต