การมาเมืองหลวงครั้งนี้ คนที่ควรค่าแก่การพบเจอที่สุดก็มีเพียงครอบครัวของหลินติ้งหนาน
เดิมทีหลินเสี่ยวเสี่ยวคิดจะอยู่ฉลองปีใหม่ที่เมืองหลวง จะได้สนิทสนมกับครอบครัวหลินติ้งหนานมากขึ้น
แต่หลินเจิ้งสงเพิ่งได้สติจากแรงกระแทกที่หลี่เซิ่งอันตัดสินใจหย่าอย่างเด็ดขาด ในใจก็พลันเต็มไปด้วยความเสียใจ
เขามาคอยรบกวนหลี่เซิ่งอันทุกวัน
ทำเอาหลี่เซิ่งอันหงุดหงิดใจไม่น้อย อีกทั้งคนในเรือนพักเดียวกันยังพากันมามุงดูเรื่องสนุก
ในยุคนี้ คนที่หย่าร้างมีน้อยนิด ยิ่งไม่มีใครอายุเท่าหลี่เซิ่งอันแล้วหย่าเลย
จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีคนเอาไปพูดนินทา
แม้หลี่เซิ่งอันจะเป็นคนใจกว้าง และแสดงออกว่าไม่ใส่ใจ
แต่หลินเสี่ยวเสี่ยวกับพ่อแม่ต่างก็ไม่อยากให้หญิงชราต้องฉลองปีใหม่ท่ามกลางข่าวลือเช่นนี้
หลินเสี่ยวเสี่ยวไปเยี่ยมผู้เฒ่าฝูและคนอื่น ๆ รวมถึงคุณปู่เฉินเป่ากั๋วที่เชิญเธอไว้นานแล้ว เพราะอยากขอบคุณเธอด้วยตัวเอง
วันที่ 28 เดือนสิบสอง ครอบครัวหนึ่งร่ำลาครอบครัวหลินติ้งหนาน แล้วซื้อตั๋วเดินทางไปเมืองเซี่ยงไฮ้
เดิมทีตระกูลหลี่เป็นคนเมืองเซี่ยงไฮ้ แม้ในอดีตตระกูลหลี่จะบริจาคทรัพย์สินทั้งหมดไป แต่หลังสงครามสิ้นสุด ผู้นำเห็นแก่คุณูปการของตระกูลหลี่ จึงซ่อมแซมคฤหาสน์บรรพบุรุษของตระกูลหลี่ขึ้นใหม่ แล้วคืนให้หลี่เซิ่งอัน
การฉลองปีใหม่ที่เมืองเซี่ยงไฮ้อบอุ่นกว่าทางเหนือ ทั้งยังหารือเรื่องหมั้นหมายกับครอบครัวหลี่หยวนหยวนล่วงหน้าได้ อยู่ที่นี่ก็สบายใจกว่าพักในเมืองหลวง
พวกเขาซื้อตั๋วรถด่วนสำหรับผู้โดยสารพิเศษ จึงมาถึงตอนเที่ยงของวันที่ 29 เดือนสิบสอง
ทันทีที่ออกจากสถานี หลินเสี่ยวเสี่ยวก็เห็นหลี่หยวนหยวนยืนอยู่กับชายหนุ่มหน้าตาคล้ายเธอเล็กน้อย ทั้งคู่ชูป้ายที่เขียนชื่อหลินเสี่ยวเสี่ยวไว้ตรงทางออก พลางมองหาไปทั่ว