"วึ้ง"
ทั่วทั้งฟ้าดิน จู่ๆ ก็มีเสียงกัมปนาทดังอึงไปทั่ว
เพียงเห็นในหุบเหวใหญ่สีดำสนิทนั้น ก็มีแสงวิญญาณสีขาวน้ำนมพวยพุ่งออกมาอีกครั้ง ไอน้ำลอยตลบอบอวล
ประตูโบราณสีทองค่อยๆ ปรากฏขึ้น แสงสว่างไหลเวียน ลึกลับพิสุทธิ์ยิ่งนัก
"มาแล้ว ไป..."
ครั้งนี้ หลินเฉินไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย พาเยี่ยเซียว กู้หมิงเยว่ จี๋หรูเมิ่ง และคนอื่นๆ ก้าวเข้าไปในประตูวิญญาณโดยตรง
เหล่าผู้สืบทอดสำนักเซียน นายน้อยตระกูลโบราณที่เหลือต่างสบตากันครู่หนึ่ง ต่างยกเท้าตามเข้าไป
เมื่อทุกคนก้าวเข้าไปในหุบเหวใหญ่ ก็สัมผัสได้ถึงพลังผนึกอันน่าสะพรึงกลัวร่วงหล่นลงมา กดระดับพลังของพวกเขาไว้แน่นหนาภายใต้เทพจักร
แม้แต่ผู้อาวุโสบางคนของสำนักใหญ่ ต่างก็พบด้วยความตกใจว่า พลังวิญญาณและสายเลือดในกายของพวกเขาค่อยๆ แข็งตัว
"ทางนี้..."
หลินเฉินเดินนำหน้าไปตลอดทาง ทะลุผนึกลวดลายเทพมากมาย ราวกับคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดี
ตอนนี้ทุกคนได้เห็นว่า ในหุบเหวใหญ่แห่งนี้ เต็มไปด้วยโบราณสถานและตำหนักใหญ่หลายแห่ง
เสาเทพหินเขียวขนาดใหญ่พังทลายแตกหัก กำแพงปรักหักพัง ดูราวกับวังเซียนโบราณ ถูกทิ้งร้างให้พังทลาย
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ บนเสาหินที่หักนั้น แกะสลักลวดลายสัญลักษณ์โบราณอันซับซ้อนมากมาย แม้เวลาจะผ่านไปนานนับไม่ถ้วน แต่ก็ยังคงแผ่ระลอกคลื่นอันน่าตื่นตะลึง
ในจำนวนนั้น ยอดอัจฉริยะตระกูลบางคนเผลอเพียงเล็กน้อย ก็ถูกพลังนี้ทำลายกายเนื้อแตกสลาย วิญญาณดับสูญ
"ท่านผู้อาวุโส ที่นี่ที่แท้คือที่ใดกันแน่..."
ดวงตาหลินเฉินสั่นไหว ร่างกายตึงเครียดไปหมด
ด้วยสายตาของเขา ไม่เคยเห็นปาฏิหาริย์อันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อน เบื้องหลังดวงตานอกจากความตะลึง ยังมีความโลภจางๆ