หนองน้ำมังกรเลือด กว้างใหญ่ไพศาลไร้สิ้นสุด
หมอกเลือดอันน่าสะพรึงพลุ่งพล่านขึ้นมา ในหนองน้ำมีฟองน้ำผุดขึ้นไม่หยุด ราวกับฝังกลบโลกใบใหญ่ใบหนึ่งเอาไว้
กู้หมิงเยว่ยืนอยู่เบื้องหน้าบึงเลือดตอนกลาง ผมสีดำพลิ้วไหว ดวงตาหงส์เยือกเย็นและลุ่มลึก รอบกายมีสัญลักษณ์โดยกำเนิดเปล่งประกายวับวาม ปัดป้องหมอกพิษและกลิ่นเลือดทั้งปวงไว้จนหมดสิ้น
ที่นางเคยมาครั้งหนึ่งแล้วก่อนหน้านี้ แต่ถูกกลิ่นเลือดมังกรจริงของที่นี่ขวางกั้นเอาไว้
ตามที่เหล่าสิ่งมีชีวิตในหนองน้ำกล่าว ผนึกตรงนี้ถูกวางโดยผู้แข็งแกร่งมังกรจริงผู้น่าเกรงขามในอดีต ผู้ใดก็ตามที่ไม่ใช่สายเลือดมังกรจริงไม่สามารถบุกรุกเข้ามาได้
ตอนนี้แม้กู้หมิงเยว่จะได้เกล็ดเลือดมังกรแท้นี้มา แต่นางก็ไม่ใช่ทายาทสังสารวัฏตัวจริงอยู่ดี
หากบุ่มบ่ามไปแตะต้องผนึกเข้า ไม่รู้ว่าจะนำมาซึ่งความระแวดระวังและตามล่าของหนองน้ำมังกรเลือดหรือไม่
"ครืนครืนครืน!"
ในขณะที่กู้หมิงเยว่กำลังครุ่นคิดอยู่ไกลออกไปเหนือวังเทพมังกรเลือด ก็มีเสียงหึ่งอันน่าสะพรึงดังมาเป็นระลอก
"หืม?"
กู้หมิงเยว่ตะลึง หันไปมอง ดวงตาหดทันที
นางเห็นร่างอันเจิดจรัสจำนวนมากยืนตระหง่านอยู่บนนภา รอบกายมีสัญลักษณ์หมุนวน พลังเลือดน่าสะพรึง
ผู้นำ เป็นบุรุษวัยกลางคนสวมชุดคลุมยาวสีทอง มีปีกงอกที่หลัง ดวงตาราวกับหล่อด้วยทองคำ เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์
"เขาเทพโบราณ ราชาปีศาจกลางคืน?"
กู้หมิงเยว่ขมวดคิ้วเรียว พึมพำเบา ๆ
ตามเหตุผลแล้ว เขาเทพโบราณกับหนองน้ำมังกรเลือดเป็นตระกูลที่ผูกสัมพันธ์กันมาหลายชั่วอายุ ไม่มีความแค้นกัน