"เจ้า!!"
ซูเนี่ยนกัดฟันกรอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่าทีของเหล่าผู้อาวุโสตระกูลซูในเวลานี้ ยิ่งทำให้หล่อนรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างบอกไม่ถูก
ด้วยสถานะของเยี่ยเซียว หากเขาตั้งใจหนุนหลังซูชิงเหยียนจริง ๆ ตระกูลซูจำเป็นต้องระวังตัวเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อเทียบกับตระกูลโบราณซือคงแล้ว ตระกูลเยี่ยแห่งอายุวัฒนะต่างหากที่เป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งและเหมาะสมที่สุดสำหรับตระกูลซู
"ฮ่า ๆ เทพบุตรเยี่ยเซียว ช่างเป็นแขกหายากจริง ๆ"
ขณะนั้นเอง นอกห้องโถงใหญ่ก็ดังเสียงหัวเราะที่อบอุ่นใจขึ้นมาทันใด
เห็นเพียงร่างหนึ่งก้าวเดินเข้ามา ปรากฏอยู่กลางห้องโถงใหญ่
ชายวัยกลางคนผู้นั้น ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย นุ่งห่มชุดเขียวเรียบง่าย เส้นผมสยายวางบนบ่าอย่างอิสระ
เบื้องหลังเขา ซูตงเยี่ยผู้อาวุโสสี่ของตระกูลซูมีท่าทางระมัดระวัง แอบเหลือบมองเยี่ยเซียวอย่างไม่ให้ใครสังเกต
"คารวะท่านเจ้าบ้าน!"
ชั่วขณะนั้น เสียงคารวะดังกระหึ่มทั่วห้องโถงใหญ่
ประมุขสำนักทั้งหลาย อาจารย์ใหญ่ทั้งปวง และหัวหน้าเผ่าอมตะต่างโค้งคำนับด้วยความเคารพ ดวงตาเต็มไปด้วยความยำเกรง
ซูเสวียนเย่!!
ในฐานะเจ้าที่แท้จริงของสมาคมหมื่นวิญญาณ ระดับพลังของท่านเจ้าบ้านตระกูลซูผู้นี้แม้จะอยู่เพียงขั้นถ้ำว่าง
แต่ใต้บัญชาของเขามีบัณฑิตขั้นจื้อจุนจำนวนมากที่ภักดีอย่างยิ่ง นับเป็นหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในสามพันรัฐมรรคา
หลายปีมานี้ ซูเสวียนเย่เก็บตัวอยู่ในโลกใหญ่ หมกมุ่นกับการเล่นหมากและสนทนาธรรม หายหน้าไปนานแล้ว
"ท่านเจ้าบ้านซู"
สายตาเยี่ยเซียวเยียบเย็น ไม่มีความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย