"หนองน้ำมังกรเลือด? ราชาผู้ต้องห้าม?"
เยี่ยเซียวสีหน้านิ่งเฉย แววตาไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย
จากความทรงจำในทะเลวิญญาณของชนเผ่าตกค้างที่เขากลืนกินไปก่อนหน้านี้ เขารู้ดีถึงการดำรงอยู่ของอำนาจนี้มานานแล้ว
หนองน้ำมังกรเลือด เขาเทพบรรพกาล!!
ในฐานะสองมหาอำนาจระดับยอดของแดนลับสำนักมรรคา ทั้งสองฝ่ายต่างรักษาสายเลือดให้แข็งแกร่งผ่านการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์
เช่นเดียวกับเขาเทพบรรพกาล ในหนองน้ำมังกรเลือดก็ยังมีเผ่าพันธุ์มากมายอาศัยอยู่
นายของพวกมันคือราชาผู้ต้องห้ามที่เย่ถังเอ่ยถึง
อ๋าวเทียน!!
ตามที่ชนเผ่าตกค้างกล่าว ราชาน้อยผู้นี้เป็นทายาทสายเลือดมังกรบรรพกาล มีพลังเทพโดยกำเนิด
และระดับพลังของเขายิ่งสูงส่งเกินกว่าชนเผ่าตกค้างในยุคปัจจุบัน อยู่ที่ขั้นมหายาน
"ถูกต้อง เยี่ยเซียว เจ้ากล้าฆ่าข้า อ๋าวเทียนสามีข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่"
เย่ถังกัดฟันแน่น หลบอยู่หลังชนเผ่าตกค้างจำนวนมาก พยายามข่มขู่เยี่ยเซียว
"เช่นนั้นก็ฆ่าเขาด้วยเลยแล้วกัน"
เมื่อเยี่ยเซียวพูดจบ ใบหน้าของเหล่ายอดอัจฉริยะชนเผ่าตกค้างก็ซีดเผือดลงทันที
"เยี่ยเซียว... อย่าเกินไปนัก หากเจ้าจะสู้ เขาเทพบรรพกาลของเราไม่กลัวเจ้า..."
"เช่นนั้นก็ให้ข้าได้เห็นฝีมือของพวกเจ้า"
เยี่ยเซียวสีหน้าอ่อนโยน ก้าวตรงไปทางเย่ถัง
"ฮืม"
รอบกายเขา กระแสกระบี่นับไม่ถ้วนพลุ่งพล่านขึ้น ทะลวงมหาสมุทร
ทั่วทั้งอากาศถูกฉีกขาดออก กระแสกระบี่ดังก้อง
เห็นเพียงกระบี่หินในมือเยี่ยเซียวฟันลง แสงกระบี่น่าสะพรึงกลัวทอดยาวจากฟากฟ้า บดขยี้เนื้อหนังของเหล่ายอดอัจฉริยะชนเผ่าตกค้างหลายคนจนแหลกละเอียด
"พุ่ด"
ขณะนี้เยี่ยเซียวก้าวเดินบนเมฆหมอก กิริยาสงบนิ่ง ทุกครั้งที่ฟันกระบี่สามารถเปลี่ยนกฎแห่งดินแดนนี้ได้ ดั่งทะเลดวงดาวกำลังเดือดพล่าน