เสียงตบสามครั้งติดต่อกัน ดึงไฟโกรธในดวงตาของกู้หมิงเยว่ให้มอดลงอย่างสิ้นเชิง
บัดนี้จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์เซียนผู้นี้ ผิวพรรณทั่วร่างแดงระเรื่อ ปลายหูและลำคอแดงก่ำไปหมด ทั้งอายทั้งแค้น แต่อีกใจกลับรู้สึกเสียวซ่านจนเอ่ยไม่ออก
นางเป็นถึงจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์เซียน ผู้แข็งแกร่งระดับจื้อจุนในอนาคต กลับถูกเยี่ยเซียวตบก้นต่อหน้าธารกำนัลเป็นการสั่งสอนงั้นหรือ?
"ครั้งหน้าเจ้าคิดเล่นงานสามีอีก จะไม่ตบแบบนี้อีกแล้ว จะต้องถอดกางเกงลงแล้วตบ"
เยี่ยเซียวลดเสียงลง พูดด้วยน้ำเสียงขึงขัง
หญิงน่ะหรือ ยิ่งเอาแต่โกรธกับคิดฟุ้งซ่าน ก็ยิ่งเป็นเพราะถูกตามใจมากเกินไป
ตบสักทีก็หาย
"เยี่ยเซียว!!"
กู้หมิงเยว่กัดฟันแน่น อยากหาที่ไหนสักแห่งมุดลงไปให้พ้นโลก
ทั้งชาติก่อนและชาตินี้ นางไม่เคยอับอายถึงเพียงนี้มาก่อน
"นี่ไง"
ในขณะนั้นเอง เยี่ยเซียวกลับยื่นเกล็ดมังกรสีเลือดในมือส่งให้นางต่อหน้า
"หืม?"
ชั่วครู่หนึ่ง ความแค้นบนใบหน้าของกู้หมิงเยว่ก็ค่อย ๆ จางลง
เดิมทีนางคิดว่า หลังจากถูกนางวางแผนเล่นงาน เยี่ยเซียวจะต้องแค้นใจเป็นแน่
แต่นางไม่คิดเลยว่า เขาจะยื่นเกล็ดเลือดนี้ให้นางเอง?
"ไม่เอา?"
คิ้วของเยี่ยเซียวเลิกขึ้นเล็กน้อย ทำท่าจะเก็บเกล็ดมังกรคืน
"หวิง"
เห็นดังนั้น กู้หมิงเยว่รีบคว้าฉวยเอาไปทันที ราวกับกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจ
[ติ้ด ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่มอบเกล็ดมังกรเลือดโบราณแห่งยุคดึกดำบรรพ์ให้ธิดาแห่งโชคชะตา ได้รับการตอบแทนหมื่นเท่า ได้รับแก่นแท้มังกรเลือดโบราณแห่งยุคดึกดำบรรพ์ (หลอมละลายได้แล้วจะสัมผัสกฎแห่งการสังหาร ตื่นขึ้นด้วยอานุภาพมังกรจริง)]