เวหาสะเทือนสะท้าน!!
เพียงชั่วกระบี่โบราณของเยี่ยเซียวฟาดลงมาแวบหนึ่ง เงาร่างเซียนนั่นกลับมีลวดลายปีศาจอันลึกล้ำน่าหวาดหวั่นพันระโยงระยางขึ้นในดวงตา
ทั่วหล้าพันลี้ กระแสกระบี่กู่ก้องกัมปนาท
หนองน้ำมังกรเลือดทั้งผืน ราวกับถูกกระบี่นี้ฟาดขาดสะบั้นลงกลางอากาศ
"ไม่..."
อ๋าวเทียนหน้าซีดเผือด กลับมองเห็นซากศพทิ้งตัวเป็นทางยาวหมื่นลี้และเซียนที่ถูกตัดคอทิ้งอยู่ในเจตนากระบี่นี้
เพียงชั่ววูบ หัวใจแห่งมรรคาอันไร้เทียมทานของเขาก็แหลกสลาย เกล็ดมังกรทั้งกายชูชัน เลือดสดไหลรินจากทั้งเจ็ดช่องเปิด
"ไม่!!"
ในยามคาบชีวิต สายเลือดมังกรจริงในกายอ๋าวเทียนราวกับถูกจุดพลุ่งพล่านขึ้นอย่างถึงที่สุด
พลังเลือดอันน่าตกตะลึงพวยพุ่งออกจากกระหม่อมของเขา กลายเป็นเงามังกรจริงตนหนึ่ง
ส่วนร่างของเขากลับค่อยๆ ป่องพองขึ้น เกล็ดมังกร กรงเล็บมังกร หางมังกร งอกงามออกมา น่าเกลียดน่ากลัวยิ่งนัก
ชั่วขณะนั้น ดวงตาของเหล่าชนเผ่าตกค้างทั้งปวง กลับเปล่งประกายความหวังริบหรี่ขึ้นมาอีกครั้ง รู้สึกได้ว่าเลือดเนื้อในกายกำลังเดือดพล่าน
ภายใต้แรงกดดันของอานุภาพมังกรนี้ พวกเขาไม่มีทางต่อต้านได้แม้เสี้ยวเดียว อดกลั้นที่จะกราบไหว้ไม่ได้
"ปะ!"
แต่แล้ว ชั่วกระบี่ของเยี่ยเซียวฟาดลงมา เงามังกรร้อยจั้งนั้นกลับแตกสลายลงกลางอากาศโดยสิ้นเชิง
พลังเลือดอันน่าสะพรึงกระเซ็นกระจาย ขณะเดียวกันกระแสกระบี่สายหนึ่งก็พุ่งทะลวงม่านหมอกเลือดซ้อนชั้นไปตรงๆ จวนจะเสียบทะลุศีรษะอ๋าวเทียนอยู่รอมร่อ
"เยี่ยเซียว..."
กู้หมิงเยว่ร้องอุทานด้วยความตกใจ ในดวงตางามฉายแววตื่นตระหนกวาบหนึ่ง