"อะไรนะ!?"
ได้ยินดังนั้น จี๋หรูเมิ่งถึงกับตะลึงงันอยู่กับที่
ส่วนเยี่ยเซียวก็เพียงโยนนางทิ้งไปด้านข้างราวกับโยนสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่ง โดยปราศจากความเวทนาใดๆ
ฉากนี้เองที่เหยียบย่ำความภาคภูมิใจของจี๋หรูเมิ่งลงไปอีกครั้ง
นางเป็นถึงเซียนสาวแห่งอินซวี ยอดหญิงอันดับต้นๆ ของแคว้นศักดิ์สิทธิ์ ทั้งชาติกำเนิด พรสวรรค์ หรือแม้แต่หน้าตา ล้วนติดอันดับหนึ่งในสิบของแคว้นศักดิ์สิทธิ์ แต่กลับถูกเยี่ยเซียวเหยียดหยามถึงเพียงนี้
ทว่าตอนนี้ ชะตากรรมของจี๋หรูเมิ่งและสำนักอินซวีล้วนตกอยู่ในกำมือของเยี่ยเซียว ทำให้นางไม่กล้าดิ้นรนแม้แต่น้อย
"เทพบุตรเยี่ยเซียว ท่านเปลี่ยนเงื่อนไขได้หรือไม่เจ้าคะ? สำนักอินซวีของข้ายอมจ่ายทุกอย่าง"
จี๋หรูเมิ่งสูดหายใจลึก กลั้นความโกรธแค้นในใจ แล้วถามเสียงเรียบ
"ความอดทนของข้ามีจำกัด ตราบใดที่ข้ายังไม่เปลี่ยนใจ เจ้าจงเลือกเอา ว่าจะไปหรือทำตามที่ข้าบอก"
เยี่ยเซียวกลับไปนั่งหน้าโต๊ะยาว ยกเหล้าขึ้นดื่มตามลำพัง
เขาไม่กังวลแม้แต่น้อยว่าจี๋หรูเมิ่งจะปฏิเสธ เพราะตั้งแต่นางก้าวเข้ามาในอาณาเขตตระกูลเยี่ย ก็ไม่มีทางที่จะจากไปอย่างปลอดภัยอีกต่อไป
"ได้! ข้ายอมรับ แต่เทพบุตรเยี่ยเซียวคงรู้ว่าข้ามีคู่หมั้นอยู่แล้ว"
จี๋หรูเมิ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กัดฟันแน่น จ้องเยี่ยเซียวด้วยความแค้น
"เซียนสาวจี๋คิดมากไปแล้ว ฐานะของเจ้ายังไม่คู่ควรที่จะขึ้นเตียงของข้า"
เยี่ยเซียวยิ้มเรียบๆ แล้วเงยหน้ามองจี๋หรูเมิ่ง "จงเปิดทะเลวิญญาณของเจ้า"
"ข้าแย่ขนาดนั้นเชียวหรือ?"
จี๋หรูเมิ่งกระทืบเท้าอย่างโกรธจัด แต่ก็รู้สึกตัวได้ทันที ดวงตาคมกริบขึ้น "เปิดทะเลวิญญาณ? เทพบุตรเยี่ยเซียว อย่า..."