"สำนักเมฆาหมื่นนภา? ไม่เคยได้ยิน"
พร้อมกับเสียงหัวเราะหยาบกระด้างแฝงความสนุกสนานดังมาจากด้านข้าง ดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้างในทันที
"ใคร!! ไอ้ตาบอดอะไรกล้าหมิ่นสำนักเมฆาหมื่นนภาของข้า!!"
"วึ้ง"
ยังไม่ทันที่ชายรอยแผลเป็นจะได้ตั้งตัว ก็เห็นหมัดทองอร่ามหนึ่งดอกอัดลงมาอย่างมหาศาล ทุบลงบนหน้าอกของเขาโดยตรง
ชั่วพริบตา บ่าวรับใช้ที่บำเพ็ญถึงขั้นทะเลวิญญาณชั้นเจ็ดผู้นี้ ร่างกายทั้งร่างก็ระเบิดออก เลือดเนื้อและกระดูกกระจายเต็มพื้น
"ฟึ่บ..."
ทั่วทั้งเมืองโบราณ เกิดเสียงสูดลมหายใจเย็นยะเยือกขึ้นมาในทันที
ทุกคนมองไปยังร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเดินออกมานั้น ในแววตาล้วนเต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริดอย่างรุนแรง
เมืองเต๋าเทียนโบราณ มีกฎเหล็กสองข้อ
หนึ่ง ในระหว่างการโต้วาทีของเต๋าจื่อ ผู้คุ้มครองใด ๆ นอกเหนือจากยอดอัจฉริยะแห่งยุคและผู้บำเพ็ญในเมืองแล้ว ห้ามเข้าเมืองโดยเด็ดขาด
สอง ห้ามมีการต่อสู้ในเมืองโบราณ และห้ามฆ่าคนโดยพลการโดยเด็ดขาด
ใครก็ตาม ไม่ว่ามาจากสำนักใด ฝ่าฝืนกฎเหล็กสองข้อนี้ เบาก็ไล่ออกจากเมืองโบราณ หนักก็ถูกผู้อาวุโสฝ่ายปกครองในเมืองสังหารทิ้งโดยตรง
ชายหนุ่มผู้นี้เป็นใคร ถึงกล้าฆ่าคนต่อหน้าธารกำนัลเช่นนี้?!
"วึ้ง"
ในเวลาเดียวกัน กลางเมืองโบราณก็มีเสียงอื้ออึงกึกก้องดังมา
เห็นเพียงชายชราชุดขาวผมขาวโพลนคนหนึ่งก้าวเดินออกมา พลังปราณของเขากลับถึงขั้นตัดมรรคา
...
"ศิษย์พี่..."
หน้าโรงรับจำนำหมื่นวิญญาณ หยูชิงจือดวงตาแทบสั่นไหว มองดูเศษเนื้อและกระดูกที่กระจายอยู่บนพื้น รู้สึกได้เพียงความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านขึ้นมาจากฝ่าเท้า ไม่มีทางหยุดยั้งได้
"ข้าบอกแล้วว่าอย่าก่อเรื่อง คราวนี้สิเรื่องใหญ่ สำนักกระบี่เทียนเจียนของเราคงจะประสบเคราะห์กรรมใหญ่หลวงแล้ว"
ลี่เฟินกัดฟันแน่น ส่งสายตาให้หยูชิงจือ แล้วเตรียมจะหันหลังกลับออกจากที่นี่