หลังจากหลอมรวมวิญญาณหลงเหลือของบรรพชนแห่งหยินซวีได้แล้ว เยี่ยเซียวก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน มองดูร่างไร้วิญญาณที่อยู่ตรงหน้า ดวงตาคมเริ่มเคร่งขรึมลง
แม้แต่กับกายมารแปรผันและกระดูกมรรคาของเขา กระบี่สังหารเซียนลู่เซียนเล่มนี้ก็ยังทำให้รู้สึกหวาดหวั่นจนยากจะเอ่ยออกมา
เซียน!!
บัดนี้ สภาวะที่มีอยู่ในตำราโบราณและคัมภีร์ลับเช่นนี้ ได้สูญสิ้นไปจากสามพันรัฐมรรคาเป็นเวลานานแล้ว
หากกระบี่เล่มนี้เคยสังหารเซียนแท้จริง ผู้ที่สังหารเซียน ผู้นั้นจะมีสภาวะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงใด?
เยี่ยเซียวค่อย ๆ ยื่นฝ่ามือออกไป จับด้ามกระบี่หินเล่มนั้นไว้
ชั่วขณะถัดมา ลวดลายเลือดสีทองดำเส้นหนึ่งก็พุ่งออกมาจากตัวกระบี่ พันรอบแขนของเยี่ยเซียวราวกับสิ่งมีชีวิต แล้วกัดเซาะเข้าไปในร่างกายของเขา
ในขณะที่ผิวหนังทั่วร่างกายของเขามีลวดลายปีศาจพลุ่งพล่าน วิชามารกลืนเซียนก็หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ครอบคลุมทั้งกระบี่สังหารเซียนลู่เซียนและร่างของนักบุญผู้นั้น
"วูม"
เจตจำนงปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทั่ว ขณะนี้เยี่ยเซียวราวกับเทพปีศาจโบราณองค์หนึ่ง แสงดำหมุนวนรอบกาย ประกอบด้วยพลังทำลายล้างโลกอย่างแท้จริง
ตามคำอธิบายของระบบ วิชามารนี้คือวิชามารอันดับหนึ่งแห่งการสร้างโลก
และกายมารแปรผันก็เป็นบรรพบุรุษของมารทั้งปวง ต้นกำเนิดแห่งความมืด
เจตจำนงปีศาจหรือมารชนิดใดก็ตาม ต่อหน้ากายมารนี้ จะถูกกดขี่และยอมจำนน
กระบี่หินเล่มนี้ เคยสังหารเซียนแท้จริง ก่อเวรกรรมกับเซียนไว้หนึ่งเส้น
ผู้ใดก็ตามที่ต้องการครอบครองกระบี่นี้ จะถูกพลังแห่งเวรกรรมนี้ตอบโต้ และในที่สุดก็ตกเป็นหุ่นเชิดของกระบี่