"วูม"
กลางฟ้าดิน จู่ ๆ ก็มีลวดลายเทพร่วงหล่นลงมา ปกคลุมทั่วทั้งผืนป่าเขา
ท่านยายหลานฮัวสีหน้าเปลี่ยนไป ความไม่สบายใจอันแรงกล้าผุดขึ้นในใจ
ยังไม่ทันที่นางจะตั้งตัว ลวดลายเทพนับไม่ถ้วนก็ปกคลุมทั่วสารทิศ กลืนร่างของนางไปจนมิด
ได้ยินเสียงด้านหลัง เยี่ยเซียวกลับไม่มีสีหน้าเปลี่ยนแม้แต่น้อย
ตั้งแต่วินาทีที่ท่านยายหลานฮัวเห็นเขาสนทนากับยุวจี คืนนี้ไม่ว่านางจะโผล่ออกมาหรือไม่ ก็ล้วนหนีความตายไม่พ้น
บัดนี้ หมากตัวสุดท้ายได้ถูกวางลง การเดินทางสู่แดนลับสำนักมรรคาครั้งนี้ คงไม่มีเหตุการณ์พลิกผันอีกแล้ว
สัญลักษณ์จักรพรรดิสังสารวัฏ ไฟวิญญาณสวรรค์
เพียงแค่สองโอกาสอันยิ่งใหญ่นี้ ก็ทำให้ผู้คนใจเต้นไม่หยุดแล้ว
"กำแพงศักดิ์สิทธิ์แห่งมหามรรคา ไม่รู้ว่าจะได้เห็นชะตากรรมและเหตุปัจจัยบางอย่างจากกำแพงนี้หรือไม่..."
เยี่ยเซียวพึมพำเบา ๆ แล้วก็ก้าวตรงไปยังทิศทางของเมืองเต๋าเทียนทันที
ด้วยกำลังของท่านยายหลานฮัว ฝ่ามือเมื่อครู่นี้ต้องทำให้ยุวจีบาดเจ็บสาหัสแน่นอน
การเดินทางสู่แดนลับครั้งต่อไป หลินเฉินคงสูญเสียผู้ช่วยสำคัญไปอย่างไม่ต้องสงสัย
เกี่ยวกับชนเผ่าจิ่วโยว เยี่ยเซียวเองก็เคยได้ยินมาบ้าง
เผ่าปีศาจนี้เคยเป็นเจ้าใหญ่แห่งแผ่นดินใหญ่บาร์บาริก แต่กลับหายสาบสูญไปในชั่วข้ามคืน
บางคนบอกว่าพวกเขาทั้งเผ่าเหาะขึ้นสวรรค์ ทำลายพันธนาการแห่งสรวงสวรรค์ ไปยังแดนเซียนเก้าชั้นฟ้า
บางคนก็บอกว่าเผ่านี้ล่วงรู้ความลับสวรรค์ ทำนายว่ามหันตภัยจะมาถึง จึงหลบซ่อนเข้าไปในโลกแดนลับ
แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ตั้งแต่นั้นมา สามพันรัฐมรรคาก็ไม่เคยมีชนเผ่าจิ่วโยวคนใดปรากฏตัวอีก