ณ ชายแดนรัฐศักดิ์สิทธิ์ บนเขาโบราณอันเขียวขจีแห่งหนึ่ง
เงาร่างงดงามเลอเลิศที่ห่อหุ้มด้วยหมอกสีรุ้งทั้งร่าง ยืนเอามือไพล่หลัง สายตาเย็นเยียบ มองลงไปยังผืนป่าเบื้องล่าง
ที่นั่น หญิงสาวร่างสูงโปร่งในชุดเกราะทองคำ ผมสีทองสยายยืนตระหง่านอยู่
นางสูงใหญ่กว่าชายธรรมดาหลายศอก ผิวกายเนียนละเอียด เปล่งประกายแสงวับวาว
“ฮืม”
เพียงครู่เดียว ก็มีเสียงครางดังมาจากสุดเขตป่าเขา
แสงสีรุ้งตกลงมา แปรเป็นภาพขุนเขา สายน้ำ ดวงตะวัน ดวงจันทร์ และวิถีอันยิ่งใหญ่นับหมื่น
“น้องศิษย์เล็ก ออกมาเถิด”
หญิงสาวผมทองยิ้มกว้าง พลังเลือดพลุ่งพล่านจากหว่างคิ้ว น่าหวาดกลัวยิ่งนัก
“คิดว่าอีกฝ่ายคงเป็นพี่ศิษย์สี่ เจ้าหญิงมังกรเผ่าพันธุ์มังกรองค์ที่สี่ หลงอ้าวเจียว พี่หลงกระมัง?”
เสียงหัวเราะทุ้มต่ำอบอุ่นดังขึ้น เงาร่างของลู่หยุนปรากฏขึ้นกลางอากาศ ก้าวย่างแต่ละก้าวนำมาซึ่งความเป็นมงคล
ชั่วพริบตา วิถีแห่งสวรรค์ ณ ที่แห่งนี้ก็พลันเปลี่ยนไป
ไม้แห้งกลับแตกหน่อ ดอกไม้วิเศษเบ่งบาน
ส่วนบนใบหน้าของหลงอ้าวเจียว เผยแววประหลาดใจ กวาดตามองลู่หยุนขึ้นลง ความละโมบในดวงตาไร้ซึ่งการปิดบัง
“ไม่เสียหน้าที่เป็นทายาทหยุนไถ ร่างกายของน้องศิษย์เล็ก หอมเหลือเกิน”
“หืม?”
ได้ยินดังนั้น ลู่หยุนยิ้มอย่างจนใจ เขาเคยได้ยินมาว่าพี่ศิษย์สี่ผู้นี้มีนิสัยดุเดือด อีกทั้งยังมากราคะเป็นอย่างยิ่ง
วันนี้ได้เห็นกับตา อาจารย์ของเขาไม่ได้เลือกพี่ศิษย์ห้าคนให้ แต่กลับเลือกคู่ชีวิตงามห้าคนมาให้ต่างหาก