"วูม"
บนท้องฟ้าเบื้องไกล จู่ ๆ ก็มีเงาร่างชุดดำพุ่งทะยานมา คุกเข่าลงตรงหน้าซูเสวียนเย่เสียงดังสนั่น
เขาสองมือประคองจดหมายลับฉบับหนึ่ง ยื่นขึ้นมาอย่างนอบน้อม
"หืม?"
ชั่วพริบตา ความเยือกเย็นแผ่วเบาก็ผุดขึ้นในใจซูเสวียนเย่ เขารีบแกะจดหมายออก แล้วดวงตาก็หดเกร็งในทันที
"เสวียนเย่ เกิดอะไรขึ้น?"
ริมฝีปากแดงของซือคงเยี่ยขยับแผ่วเบา แววตาเผยความหวาดหวั่นอย่างแท้จริง
หลายปีมานี้ที่นางสามารถอาละวาดในตระกูลซูได้ตามอำเภอใจ ก็เพราะมีตระกูลโบราณแดนเหนือแห่งนี้หนุนหลังอยู่
ตระกูลซูต้องการเปิดสมาคมการค้าแดนเหนือ สิ่งเดียวที่พึ่งพาได้ก็คือตระกูลซือคง
แน่นอน นั่นคือในอดีต...
ตอนนี้ซูชิงเหยียนไม่รู้เกาะขาใหญ่เยี่ยเซียวได้อย่างไร ทำให้มีความเกี่ยวข้องกับเผ่าเทพหลัวเฉินแห่งแดนเหนือ นับเป็นความท้าทายครั้งใหญ่ต่อซือคงเยี่ยโดยไม่ต้องสงสัย
"ดูเองเถอะ"
แววตาซูเสวียนเย่ลุ่มลึก ส่งจดหมายในมือให้ซือคงเยี่ย
วินาทีถัดมา นายหญิงใหญ่แห่งตระกูลซูผู้นี้ดวงตาดำมืดลง ล้มหมดสติลงบนพื้นทันที
"ใครก็ได้ พานางกลับไปพักผ่อน"
น้ำเสียงซูเสวียนเย่ทุ้มต่ำ แล้วผงกศีรษะให้เยี่ยเซียวเบา ๆ "เทพบุตรเยี่ยเซียว นับถือจริง ๆ..."
รายงานด่วนจากแดนเหนือ ตระกูลซือคงก่อกบฏ ถูกเผ่าเทพหลัวเฉินกวาดล้างทั้งตระกูล
ไม่ว่าจะแก่หรือเด็ก แม้แต่ไก่หมาก็ไม่เหลือ
"ท่านหัวหน้าตระกูลกล่าวเกินไป อยากฆ่าข้า ก็ต้องเตรียมใจรับการทำลายล้างวงศ์ตระกูลของตนไว้"
เยี่ยเซียวส่ายหน้ายิ้ม ๆ สีหน้ายังคงซีดเผือดอยู่บ้าง
ด้วยพื้นฐานของตระกูลซือคง ต่อให้ซูชิงเหยียนนั่งตำแหน่งทายาทได้ ซือคงเยี่ยก็จะไม่มีวันยอมเลิกราอย่างเด็ดขาด
ตอนนี้ซูเนี่ยนและตระกูลซือคงล้วนล่มสลายไปหมดแล้ว ซูชิงเหยียนจึงไม่มีภาระกังวลใด ๆ อีกต่อไป