"ศิษย์น้องน้อย ระวัง!!"
ซูเนี่ยนสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก พลางโบกมือซัดยันต์ตราสีทองลงมาทีละดวง
แต่ในชั่วพริบตาที่ฝ่ามือใหญ่สลายความว่างเปล่าร่วงลงมา ยันต์ตราเหล่านั้นที่เปล่งแสงวิญญาณล้วนแหลกสลายไปหมด
ชั่วขณะนั้น ซูเนี่ยนและลู่หยุนถูกบดขยี้ลงกับพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
โดยเฉพาะลู่หยุน ริมฝีปากสั่นระริก อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ทำได้เพียงอ้ำๆ อึ้งๆ
อีกคนที่ขั้นมหายานเก้าชั้น?!
ตอนนี้โลกมนุษย์ช่างบ้าคลั่งเสียจริง ยอดอัจฉริยะที่ออกมาแบบสุ่มๆ ก็เป็นขั้นมหายานเก้าชั้นกันแล้ว?
"เยี่ยเซียว!!"
ส่วนซูเนี่ยนใบหน้าเผยความแค้นเคือง กัดฟันกรอด "เจ้ากล้าลงมือกับข้าในเมืองหมื่นวิญญาณหรือ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าผู้นี้คือใคร?!"
ในสายตาของซูเนี่ยน สถานะของอวิ๋นไถไม่ด้อยไปกว่าตระกูลอมตะใดๆ ในรัฐศักดิ์สิทธิ์เลยแม้แต่น้อย
ตั้งแต่โบราณมา โลกมนุษย์มีคำกล่าวว่า เมื่ออวิ๋นไถปรากฏ จะเปิดศักราชแห่งสันติสุขหมื่นยุค
ทายาทของอวิ๋นไถทุกคน ล้วนเคยสร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ไว้ในสามพันรัฐมรรคา
"โอ้?"
เยี่ยเซียวสีหน้าอ่อนโยน ก้มมองชายหนุ่มชุดสามัญผู้นั้น ดวงตาเป็นประกายวาววับ
[บุตรแห่งชะตา: ลู่หยุน]
[นิ้วทอง: กายศักดิ์สิทธิ์แห่งโอกาสลิขิต]
[แบบแปลน: สายยอดฝีมือลงเขาจากเขา]
[ตัวตน: ทายาทอวิ๋นไถ]
[ทิศทางเรื่องราว: ลู่หยุนถือตัวตนทายาทอวิ๋นไถลงจากเขา อาศัยเข็มทิศโบราณในมือ ท่องไปในแดนลับต่างๆ พร้อมกับพี่สาวทั้งห้า รวบรวมสมบัติล้ำค่า เหยียบย่ำสำนักเซียนและตระกูลโบราณ บรรลุตำแหน่งจักรพรรดิสืบไปหมื่นกัลป์]
"เป็นเช่นนั้นจริงๆ"
มุมปากของเยี่ยเซียวยกขึ้นเล็กน้อย กายศักดิ์สิทธิ์แห่งโอกาสลิขิต ตามชื่อก็หมายถึงโอกาสลิขิตอันไม่มีที่สิ้นสุด