เมื่อวันผ่าตัดของคุณปู่แวนเดอร์บิลต์ใกล้เข้ามา จี้เหวยหรานในฐานะสมาชิกคนสำคัญของทีมผ่าตัดก็เข้าสู่ช่วงเตรียมตัวก่อนผ่าตัดขั้นสุดท้าย ตารางงานอัดแน่นทุกวัน
อวี้เสวียนในฐานะเจ้าหน้าที่ประสานงานก็มีงานมากขึ้น และได้พบกับเจียงซวี่บ่อยขึ้นกว่าเดิมมาก
ตอนที่คุณปู่ยังมีเรี่ยวแรงดี ท่านชอบพูดคุยกับอวี้เสวียน
"ไอ้หนูเจคอบนี่ ช่วงนี้ไม่รู้ไปวุ่นวายอะไรอยู่ กลับมาก็ดึกทุกวัน พอกลับมาก็ล้มตัวลงนอน ถามมันก็บอกว่าไปใช้ชีวิต ผมแก่แล้ว ไม่เข้าใจเรื่องของคนหนุ่มสาวพวกคุณหรอก"
อวี้เสวียนรู้ดีแก่ใจ
คุณชายใหญ่ไปทำงานพิเศษทุกวัน ก็คือการใช้ชีวิตนั่นแหละ
ช่วงนี้เจียงซวี่เองก็เอาแต่ทำตัวออดอ้อนในแอปวิแชต สารพัดวิธีที่จะให้เธอไปดูตอนเขาทำงานอย่างขยันขันแข็ง
อวี้เสวียนไม่ยอมใจอ่อนมาตลอด จนกระทั่งบ่ายวันนี้ ตอนที่ไม่มีงานด่วน เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบกลับไปว่า "ส่งที่อยู่มาสิ"
เจียงซวี่ส่งตำแหน่งที่ตั้งกลับมาทันที
ดังนั้น บ่ายสามโมงกว่า อวี้เสวียนก็ปรากฏตัวอยู่หน้าร้านชานมแห่งหนึ่งในย่านการค้าที่คึกคัก
มองผ่านกระจกเข้าไป ก็เห็นผู้คนเบียดเสียดกันอยู่ข้างใน คนที่มาต่อคิวส่วนใหญ่เป็นเด็กสาว และจุดสนใจของพวกเธอก็ตกอยู่ที่เงาร่างสูงใหญ่หลังเคาน์เตอร์ชำระเงินโดยไม่มีข้อยกเว้น
เจียงซวี่สวมผ้ากันเปื้อนที่ทางร้านออกแบบมาเหมือนกัน สายรัดเน้นให้เห็นรูปร่างดีที่มีไหล่กว้างเอวบางของเขา