ภายในห้องน้ำชา อากาศยิ่งร้อนระอุขึ้น
ชเวอึนอูกำลังจูบเธอ มือที่เดิมทียึดท้ายทอยเธอไว้ ก็เคลื่อนไปเกี่ยวที่ยางรัดผมอย่างแม่นยำ
ปลายนิ้วเกี่ยวดึง ยางรัดผมรูปหมีน้อยถูกเขาดึงออก แล้วสวมลงบนข้อมือตัวเองด้วยท่าทีที่คล่องแคล่ว
เขาเหมือนมีความยึดติดกับสิ่งนี้อย่างบอกไม่ถูก
ตอนนั้นเขาขอเธอ แต่เธอก็ตอบอย่างไม่เกรงใจว่า "ฝันไปเถอะ" ก็จบ
แต่ตอนนี้ ยางรัดผมเส้นนี้มาอยู่ในมือเขาแล้ว พร้อมกับความอบอุ่นและกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเส้นผมของเธอ
ชเวอึนอูคลายริมฝีปากจากเธอ ถอยออกมาเล็กน้อย แล้วยกมือทั้งสองข้างประคองใบหน้าเธอ ภายใต้แสงไฟสีขาวนวล เขาพินิจมองอย่างละเอียด
เพราะขาดอากาศจากการจูบ ใบหน้างดงามจึงแดงระเรื่อ ริมฝีปากถูกดูดจนบวมอิ่ม ขนตายาวสั่นระริก ทั้งเย้ายวนและเปราะบาง
มองยังไงก็งาม
เขาอดใจไม่ไหว ก้มลงไปขบที่แก้มอ่อนนุ่มของเธอแรง ๆ ทีหนึ่ง
"ซี๊ด...แกเป็นหมาเหรอ!"
อวี้เสวียนเจ็บจนรู้สึกตัวจากภวังค์ครึ่งหลับครึ่งตื่นขึ้นมาหน่อยหนึ่ง ขมวดคิ้วไม่พอใจ แล้วผลักใบหน้าเขาออก
ชเวอึนอูก็ไม่โกรธ กลับหัวเราะเสียงต่ำออกมา
สายตาเขาละเลงต่ำลงอย่างควบคุมไม่ได้
วันนี้เธอสวมเสื้อคลุมด้านนอกเป็นเสื้อถักหลวม ๆ เพราะการจูบเมื่อครู่ มันได้เปิดออกบ้างแล้ว
ด้านในเป็นเสื้อเกาะอกผ้าบางดีไซน์ลูกไม้
ชเวอึนอูรู้สึกเพียงว่าหัวใจตัวเองเต้นรัวเร็วเหลือเกิน
เขาจูบเธออีกครั้ง
รอยจูบเคลื่อนต่ำลงเรื่อย ๆ ไปถึง...