จี้เหวยหรานมีนิสัยอ่อนโยน แต่ลึก ๆ แล้วเขามีความเด็ดขาด ไม่ใช่คนที่จะหวาดกลัวต่อหน้าเรื่องใด
โดยเฉพาะเมื่อเป็นเรื่องของอวี้เสวียน เขายิ่งระมัดระวังมากขึ้น
จี้เหวยหรานเหลือบมองคนที่ถามคำถาม ก่อนจะมองไปที่อวี้เสวียน มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย
"ใช่"
เขาตอบอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีการปิดบังเลยแม้แต่น้อย
คนถามตะลึงไปเล็กน้อย ไม่นึกว่าเขาจะตรงไปตรงมาเช่นนี้
"เช่นนั้นพวกคุณนี่..."
"แฟนสาวของผม อวี้เสวียน"
มือของอวี้เสวียนถูกเขาจับแน่นขึ้น
สายตาที่มองมาจากคนรอบข้างมีทั้งความอยากรู้อยากเห็น ความตกตะลึง และยังมีความซับซ้อนบางอย่างที่บอกไม่ถูก
"คุณหมอจี้ ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าคุณมีแฟน?" มีคนถามขึ้นอีก
ต้นไม้ประจำคณะนี้มีเจ้าของแล้ว เป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากเห็น
จี้เหวยหรานยิ้ม "ผมเป็นคนจีบเธอ จีบอยู่นานมาก"
"ชุดวันนี้ ผมสืบมาว่าเธอใส่อะไรเลยตัดสินใจเลือกแบบเดียวกัน"
พูดพลาง เขาก็หันไปหาอวี้เสวียน "ก็กลัวคนอื่นไม่รู้ว่าเธอคือแฟนผม"
คำพูดของเขา ดูเผิน ๆ เหมือนจะอธิบายที่มาของชุดแฟน แต่จริง ๆ แล้ว ยกย่องท่าทีของอวี้เสวียนให้สูงส่งต่อหน้าผู้คน
นัยที่ซ่อนอยู่ชัดเจนยิ่งกว่าอะไร: ผมเป็นฝ่ายจีบก่อน ผมเป็นฝ่ายวางแผนให้ ส่วนเธอไม่ได้ทำอะไรเลย
ขนตาของอวี้เสวียนกระพือเบา ๆ
เธอหันไปมองเขา บังเอิญสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเขาพอดี
รอบข้างมีเสียงแซวอย่างอารมณ์ดีขึ้นบ้าง มีคนตะโกนว่า "โชว์หวาน" มีคนยกแก้วไวน์ขึ้นอวยพรอยู่ไกล ๆ