ช่วงประชุมกลุ่มย่อยตอนบ่าย กู้หลินเริ่มจากอธิบายแผนการผ่าตัดของเตียงสิบหกโดยคร่าว ๆ
จากนั้นก็ถึงฉินเยว่ ตอนเสริมข้อมูลภาพถ่ายทางการแพทย์ เขาเรียบเรียงความคิดได้ชัดเจนกว่าช่วงเช้ามาก ถึงขั้นอธิบายส่วนที่กว้างที่สุดของหลอดเลือดแดงใหญ่ส่วนขึ้น สภาพของรากหลอดเลือดแดงใหญ่ และตำแหน่งปากหลอดเลือดหัวใจได้แล้ว
เฉิงเยี่ยนรับหน้าที่เสริมข้อมูลอัลตราซาวนด์ พื้นฐานทางทฤษฎีของเขาแน่นมาก พอเปิดปากก็เกือบจะท่องแนวทางการรักษาไปถึงย่อหน้าที่สาม
กู้หลินเตือนเสียงเบาอยู่ข้าง ๆ
“พูดเฉพาะเรื่องที่คนไข้เอาไปใช้ได้ก่อน”
เฉิงเยี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง กลืนคำอธิบายยืดยาวที่เหลือกลับลงคอ แล้วเปลี่ยนมาพูดใจความสำคัญไม่กี่ประโยค
“จากอัลตราซาวนด์พบว่าพื้นที่เปิดของลิ้นหัวใจอยู่ที่ 0.7 ความต่างของความดันข้ามลิ้นหัวใจสูง ผนังหัวใจห้องล่างซ้ายหนาขึ้น แสดงว่าการตีบรุนแรง และหัวใจต้องรับภาระความดันสูงมาเป็นเวลานานแล้ว”
พอถึงตาหลัวจิ่งเหอ เขาก็หันไปมองกู้หลินอย่างคล่องแคล่วก่อน ถึงกู้หลินจะไม่ได้มองเขา แต่เขาก็ยังรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาอย่างเต็มเปี่ยม
“ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา คนไข้มีอาการแน่นหน้าอกหลังออกแรง ช่วงหนึ่งเดือนมานี้ขึ้นบันไดสองชั้นก็ต้องพัก เคยมีอาการตาพร่ามืดสองครั้ง แต่ไม่เคยหมดสติอย่างชัดเจน”
“มีประวัติผ่าตัดต่อมไทรอยด์และเป็นเบาหวาน ปกติกินเมตฟอร์มินเพื่อควบคุมระดับน้ำตาล ก่อนผ่าตัดต้องตรวจน้ำตาลในเลือดและฮีโมโกลบินเอวันซีซ้ำ”
พูดจบ แม้แต่ตัวเขาเองยังแทบไม่เชื่อว่านี่เป็นคำพูดที่ออกจากปากตัวเอง ที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือเขาพูดจบได้โดยไม่ติดขัดเลย