ทางตู้เฉิงอันตรวจหลอดเลือดบริเวณคอซ้ำอีกรอบแล้ว
ชีพจรของหลอดเลือดแดงคาโรติดร่วมเต้นดี หลอดเลือดแดงคาโรติดภายในก็กลับมาเต้นเป็นปกติ ส่วนผนังหลอดเลือดตรงจุดที่หนีบไว้เมื่อครู่ก็มีสีปกติ
สายรัดหลอดเลือดค่อย ๆ คลายลง เขาเงยหน้ามองมาทางทีมศัลยกรรมประสาท
“ตรงคอปิดแผลได้แล้ว”
หานเส้าถิงขานรับเบา ๆ
“ล้างในกะโหลกอีกครั้ง”
เจิ้งฉ่วยช่วยล้างบริเวณผ่าตัด
กู้หลินยืนอยู่ตำแหน่งผู้ช่วยผ่าตัดคนที่สอง สายดูดยังคงกดอยู่ที่เดิม ค่อย ๆ ดูดน้ำล้างแผลออกไปทีละนิด
ใต้กล้องจุลทรรศน์ คลิปหนีบหลอดเลือดโป่งพองกดอยู่ตรงโคนคอหลอดเลือดอย่างมั่นคง หลอดเลือดแดงคาโรติดภายในเปิดโล่ง หลอดเลือดแดงสื่อสารด้านหลังก็เปิดโล่ง ช่วงที่ถูกหนีบไว้ชั่วครู่เมื่อกี้กลับมาเต้นอีกครั้ง
หานเส้าถิงตรวจภาพย้อนกลับจากการฉีดสารเรืองแสงอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าถุงหลอดเลือดโป่งพองไม่เรืองแสงเลย เขาจึงละสายตาจากหน้าจอ
“ปิดกะโหลก”
การผ่าตัดเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้าย
ทีมศัลยกรรมประสาทปิดเยื่อหุ้มสมอง จัดชิ้นกระดูกกะโหลกกลับเข้าที่ แล้วเย็บปิดทีละชั้น ส่วนทีมศัลยกรรมหลอดเลือดก็กำลังจัดการแผลผ่าตัดบริเวณคอ
วิสัญญีแพทย์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เริ่มผ่อนคลายลงทีละน้อย
“สัญญาณไฟฟ้าทางสรีรวิทยากลับมาใกล้ค่าพื้นฐานแล้ว การตอบสนองทางประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหวคงที่ สัญญาณชีพก็ปกติ”
พอเจิ้งฉ่วยได้ยินเช่นนั้น ไหล่ถึงค่อยคลายลงจริง ๆ ช่วงไม่กี่นาทีก่อน แม้ปากเขาจะพูดเหมือนไม่มีอะไร แต่เสื้อผ่าตัดด้านหลังชุ่มเหงื่อไปหมดแล้ว
โดยเฉพาะตอนที่กู้หลินยื่นมือเข้าไป