หลี่เหวินโจวสูดหายใจเข้าลึก ๆ คนหนุ่มมากความสามารถอย่างกู้หลินควรได้เปล่งประกายในวงการที่ก้าวหน้ากว่านี้
เขาตัดสินใจแล้ว
หลี่เหวินโจวหรี่ตาลง คำพูดที่เอ่ยออกมาฟังดูอ่อนโยนผิดปกติ
“กู้หลิน สัปดาห์หน้ามีงานแลกเปลี่ยนทางวิชาการ ไปเป่ยเสียกับฉันนะ”
กู้หลิน: “???”
กู้หลินกำลังตรวจสอบอัตราการไหลเวียนของเลือดในเส้นเลือดที่ใช้ทำทางเบี่ยงทั้งสามเส้น พอได้ยินประโยคนี้ก็ถึงกับอึ้งไปเลย
อะไรนะ เป่ยเสีย? ยังจะพาเขาไปด้วยอีก?
กู้หลินชี้ตัวเอง
“ผู้อำนวยการ ผมต้องไปด้วยเหรอครับ?”
“อืม”
เมื่อเห็นสีหน้าตกใจของกู้หลิน หลี่เหวินโจวก็รู้สึกพึงพอใจอย่างประหลาดขึ้นมาในใจ
“สัปดาห์หน้าเป่ยเสียจัดประชุมแลกเปลี่ยนแบบสหสาขาวิชาชีพ หลายแผนกในโรงพยาบาลจะส่งคนไป ทางศัลยกรรมหัวใจ ฉันจะพาผู้อำนวยการจ้าวกับเหอสวี่ไป แล้วก็มีนายด้วย”
เหอสวี่ยืนอยู่ตรงตำแหน่งปิดหน้าอก เมื่อได้ยินก็เหลือบมองกู้หลิน
กู้หลินเพิ่งเข้ามาอยู่แผนกศัลยกรรมหัวใจได้ไม่กี่วัน หลี่เหวินโจวก็คิดจะพาเขาไปเป่ยเสียแล้ว ถ้าคนอื่นในแผนกรู้เข้า คงอิจฉาจนแทบกระอักเลือดกันแน่
กู้หลินทำอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง
“ได้ครับ...”
เห็นเขาตอบตกลงอย่างง่ายดาย หลี่เหวินโจวจึงพูดต่อ
“ทางเป่ยเสียเพิ่มวงหารือเคสยากเข้ามากะทันหัน ตอนนี้ยังไม่ได้ส่งรายละเอียดมา บอกแค่ว่าคนไข้พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลมาเกือบสัปดาห์แล้ว ประชุมปรึกษาหลายครั้งก็ยังวินิจฉัยไม่ได้”
รองผู้อำนวยการจ้าวเงยหน้าขึ้นถามอย่างสงสัย
“จะให้หลายสาขามาช่วยกันดูเหรอครับ?”
“ในประกาศเขียนไว้อย่างนั้น”