แพทย์ฝึกหัดอย่างผม ทำไมถึงโด่งดังไปทั่วโลก

ตอนที่ 173 ผมเป็นแค่นักศึกษาแพทย์ฝึกอบรม ทำไมถึงโด่งดังไปทั่วโลกแล้วล่ะ

7 นาที· 1.6K คำ

กู้หลินหมดหนทางแล้ว เขามองหลี่เหวินโจวแล้วถามว่า

“อาจารย์ครับ ส่งข้อมูลผู้ป่วยมาแล้วหรือยัง?”

“ส่งมาแค่หัวข้อ”

หลี่เหวินโจวยื่นโทรศัพท์ให้เขา ในประกาศมีข้อความอยู่เพียงบรรทัดเดียวที่ด้านล่างสุด

【การประชุมปรึกษาร่วมกรณีผู้ป่วยที่มีอาการหลายระบบและยังวินิจฉัยไม่ได้】

ถัดลงมาคือรายชื่อแผนกที่เข้าร่วมประชุม

อายุรกรรมหัวใจ ศัลยกรรมหัวใจ ศัลยกรรมหลอดเลือด แผนกประสาทวิทยา รูมาติสซั่มและภูมิคุ้มกันวิทยา แผนกติดเชื้อ อายุรกรรมไต อายุรกรรมระบบทางเดินหายใจ อายุรกรรมทางเดินอาหาร แผนกรังสีวิทยา และแผนกพยาธิวิทยา

กู้หลินไล่ดูรายชื่อ การประชุมปรึกษาครั้งเดียวมีหลายแผนกเข้ามาเกี่ยวข้องขนาดนี้ อาการของผู้ป่วยคงกระจายไปหลายด้านไม่น้อย

ที่โรงพยาบาลเป่ยเสียยังไม่ส่งประวัติผู้ป่วยมาให้ บางทีอาจตั้งใจดูว่าแต่ละโรงพยาบาลจะวินิจฉัยอย่างไรหลังได้รับข้อมูลต้นฉบับ

หลี่เหวินโจวเก็บโทรศัพท์กลับ สีหน้าเจือความจนใจอยู่บ้าง

“ก่อนเริ่มประชุมใหญ่จะยังไม่เปิดเผยข้อมูล พอถึงหน้างานถึงจะแจกพร้อมกัน”

กู้หลินพยักหน้า ดูว่าง่ายดี

“ผมจะทำตามที่อาจารย์จัดการครับ”

หลี่เหวินโจวเคาะโต๊ะเบา ๆ

“ช่วงสองสามวันนี้ ดูแลสังเกตอาการหลังผ่าตัดของอู๋ฉี่หมิงให้ดี”

“ฝั่งโรงพยาบาลเป่ยเสียมีคนเยอะ เราคงไม่ได้ขึ้นไปพูดตั้งแต่แรก ฟังอะไรที่เป็นประโยชน์ก็จดไว้ ถ้าเจอเรื่องที่คุ้นจริง ๆ ค่อยพูด”

“ครับ”

วันออกเดินทาง เมืองไห่เฉิงมีฝนตก

ตอนกู้หลินไปถึงหน้าโรงพยาบาล รองผู้อำนวยการจ้าวกับเหอสวี่ก็เก็บสัมภาระใส่รถเรียบร้อยแล้ว

หลี่เหวินโจวยืนรับโทรศัพท์อยู่ใต้ชายคา มือยังถือกระบอกเก็บความร้อนที่ใส่ชาเข้มไว้

สายโทรเข้ามาจากฝ่ายประสานงานการประชุมใหญ่ของโรงพยาบาลเป่ยเสีย เขาฟังอยู่สองนาที คิ้วก็ค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป