หานเส้าถิงกดลิฟต์ไปชั้น 20 อีกครั้ง
ห้านาทีต่อมา ทั้งสามคนกลับมานั่งอยู่ในห้องทำงาน
หานเส้าถิงไล่ดูตั้งแต่ชั้นแรกไปจนถึงชั้นสุดท้าย จากนั้นก็ขยายตำแหน่งที่กู้หลินทำเครื่องหมายไว้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลางลูบคางครุ่นคิดเล็กน้อย
“แผนเดิมต้องปรับจริง ๆ”
เจิ้งฉ่วยเอนหลังพิงเก้าอี้แล้วตบอกเบา ๆ
“ผู้อำนวยการ โชคดีที่เดินช้า”
หานเส้าถิงไม่ได้รับมุก เขาหันไปมองกู้หลิน
“ถ้าเลือดที่ไปเลี้ยงเนื้องอกมีมากกว่าที่เห็นจากภาพถ่ายล่ะ?”
กู้หลินเปิดภาพการไหลเวียนเลือดหลังฉีดสารทึบรังสีขึ้นมาอีกครั้ง
“เริ่มจากควบคุมเลือดที่มาเลี้ยงจากแหล่งที่ระบุได้แน่ชัดก่อน”
“แขนงอย่างหลอดเลือดแดงเยื่อหุ้มสมองกลางกับหลอดเลือดแดงคอหอยส่วนขึ้น ถ้าจัดการได้ก่อนเข้าสู่เนื้องอก ก็จัดการเลือดที่มาเลี้ยงก่อน ส่วนหลอดเลือดในเยื่อหุ้มชั้นลึกยังไม่แตะ”
“จากนั้นค่อยลดขนาดเนื้องอกจากด้านใน ให้ปริมาตรเล็กลง รอให้เห็นแนวหลอดเลือดชัดแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเก็บไว้หรือจัดการ”
พูดถึงตรงนี้ เขาชี้ไปบริเวณใกล้หลอดเลือดแดงฐานสมอง
“ถ้าเยื่อหุ้มมีเลือดออก ก็ห้ามไล่หาจุดเลือดออกแล้วให้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดแบบสุ่มสี่สุ่มห้า”
“บริเวณนี้อาจมีแขนงหลอดเลือดที่ไปเลี้ยงก้านสมองปะปนอยู่ ต้องเคลียร์บริเวณผ่าตัดและหาแนวหลอดเลือดจากด้านต้นก่อน พอยืนยันแหล่งที่มาแล้วค่อยจัดการ”
หานเส้าถิงพยักหน้าแล้วถามต่อ
“ถ้าหลอดเลือดดำหินผาส่วนบนใหญ่กว่าที่คาด จนขวางทางทั้งหมด จะทำยังไง?”
กู้หลินตอบได้เร็ว แม่นยำ และมั่นคงเหมือนเดิม
“เก็บลำต้นหลักไว้ แล้วเปิดช่องจากทั้งสองด้าน”
“ลดขนาดเนื้องอกจากด้านในก่อน ให้เยื่อหุ้มยุบเข้าด้านใน”
“ถ้ายังมีพื้นที่ไม่พอ ก็ขยายขอบล่างด้านหลังของช่องเปิดกระดูกไปทางไซนัสซิกมอยด์ แล้วปรับมุมสอดเครื่องมือ ห้ามใช้การดึงรั้งหลอดเลือดดำกับก้านสมองเพื่อแลกพื้นที่”