หลังประกาศผลคะแนนภาคทฤษฎี เสียงพูดคุยถกเถียงในห้องโถงก็ดังต่อเนื่องอยู่นาน จนกระทั่งเสียงประกาศจากลำโพงดังขึ้นอีกครั้ง
“การสอบด่านที่ 2 กำลังจะเริ่ม ขอให้ผู้เข้าแข่งขัน 50 อันดับแรกเข้าพื้นที่รอสอบ”
บังเอิญว่าเฉินมู่ได้อันดับที่ 50 พอดี เขามองรายชื่อแล้วริมฝีปากซีดเผือด
“กู้หลิน ฉันเริ่มประหม่าแล้ว”
กู้หลินยื่นน้ำแร่ให้เขา
“ดื่มน้ำหน่อย”
เฉินมู่รับมาแล้วจิบเบา ๆ
“ไม่ใช่ หัวใจฉันเต้นแรงเพราะกลัว นายดูไม่ประหม่าเลยสักนิดได้ยังไง?”
กู้หลินครุ่นคิดอย่างจริงจัง
“อาจเป็นเพราะสอบเสร็จไปวิชาหนึ่งแล้วมั้ง”
เฉินมู่: “……”
ให้ตายสิ แค่สอบเสร็จไปวิชาหนึ่งเอง
10 นาทีต่อมา การสอบด่านที่ 2 ก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ
สถานีจำลองการรักษาผู้ป่วยแบบองค์รวม
กติกาการแข่งขันค่อย ๆ ปรากฏบนจอขนาดใหญ่ในห้องรอสอบ
【เวลาสอบ: 15 นาที】
【รูปแบบการสอบ: จำลองผู้ป่วยโดยใช้คนจริง】
【เนื้อหา: ซักประวัติ ตรวจร่างกาย อ่านผลตรวจเพิ่มเติม วินิจฉัยและวางแผนรักษา】
【คะแนนเต็ม 100 คะแนน】
ทันทีที่กติกาปรากฏ บรรยากาศในสนามก็เงียบกริบ สีหน้าของหลายคนเปลี่ยนไป
จำลองผู้ป่วยโดยใช้คนจริง?
จุดที่รับมือยากที่สุดของการสอบแบบนี้คือ แค่ถามผิดไปประโยคเดียว ก็อาจได้ข้อมูลที่คลาดเคลื่อน ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อการวินิจฉัยในขั้นต่อไป
ถ้ารักษาพลาดไปขั้นหนึ่ง ผู้ป่วยอาจ “เสียชีวิต” ได้ทันที
ในห้องสังเกตการณ์ชั้นสอง ผู้อำนวยการหลายคนต่างนั่งตัวตรง
เมื่อเทียบกับการสอบภาคทฤษฎี พวกเขาตั้งตารอรอบนี้มากกว่า
เพราะข้อสอบทฤษฎีวัดได้แค่ความรู้ที่สั่งสมมา แต่การจำลองผู้ป่วยด้วยคนจริงวัดความคิดทางคลินิก
เป็นสนามที่แยกอัจฉริยะออกจากเด็กเรียนเก่งได้อย่างแท้จริง
หลิวหมิงชวนวางถ้วยชา ถอดแว่นที่สันจมูกออกมาเช็ด
“ในที่สุดการแข่งขันก็เริ่มน่าสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว”