“ว้าว!”
“สะใจ!”
หลินอันตะโกนลั่นอย่างบ้าคลั่ง
“นั่นมัน?”
สวีหมิงที่อยู่บนเรือยอชต์ด้านหลังหรี่ตาลง ลางสังหรณ์ไม่ดีก่อตัวขึ้นในใจ
หลินอันขับเรือเจ็ตสกีตีวงกว้าง ก่อนหันหัวพุ่งกลับไปทางเรือยอชต์
เมื่อระยะห่างใกล้เข้ามา
ปืนกลหนักสองกระบอกที่หัวเรือเจ็ตสกีพลันปรากฏแก่สายตาสวีหมิง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที
บัดซบ!
มันไปเอาปืนกลมาจากไหนกัน?
“ไปตายซะ!”
หลินอันกดปุ่มยิงอย่างแรง
เสียงปืนรัวดังไม่หยุด
ตัวเรือยอชต์พรุนเป็นรูไปทั่ว ส่วนกระสุนที่สาดกระหน่ำใส่สวีหมิงก็ฉีกกระชากร่างเขาจนเละเป็นกองเนื้อ เขายังไม่ทันได้ร้องขอชีวิตด้วยซ้ำ
หลินอันจอดเรือข้างเรือยอชต์
เสียงสมองกลดังขึ้นกลางอากาศทันที
【ตรวจพบพาหนะไร้เจ้าของ ต้องการแยกชิ้นส่วนหรือไม่?】
“แยกชิ้นส่วน!”
【ยินดีกับผู้เล่นที่ได้รับ: เศษเหล็ก ×10, เครื่องยนต์ระดับสูง 1 เครื่อง, ปืนพกทั่วไป 1 กระบอก, กระสุน ×25】
“เศษเหล็ก 10 ชิ้น?”
“บัดซบ ในที่สุดฉันก็มีเศษเหล็กแล้ว!”
“อัปเกรดเรือเจ็ตสกี!”
แสงสีขาวสว่างวาบขึ้น
【อัปเกรดสำเร็จ】
【พาหนะระดับ 2: รถศึกเจ็ตสกี】
【เจ้าของ: หลินอัน】
【คุณสมบัติ: เร็วจี๋】
【ปืนกลหนัก: เติมกระสุนอัตโนมัติวันละ ×500】
【วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการเลื่อนระดับ: เศษเหล็ก ×20】
“ลูกพี่ เรือเจ็ตสกีของผมอัปเกรดเป็นรถศึกเจ็ตสกีแล้ว!”
“ขอบคุณมาก ลูกพี่!”
หลินอันซาบซึ้งจนยกมือเช็ดน้ำตา
เพิ่งเข้าเกมมายังไม่ทันได้เริ่มสนุก ก็ถูกคนไล่ตามเล่นงานเสียแล้ว ช่างน่าอัดอั้นจริง ๆ
ถ้าไม่ได้ลูกพี่ช่วย เขาคงตายแน่
“คนกันเองจะขอบคุณอะไรกัน!”
“ลูกพี่ ปืนเดสเซิร์ตอีเกิลผมคืนให้!”
“ไม่ต้องหรอก ลูกพี่อย่างฉันยังมีปืนเอเค!”
“อะไรนะ?”
“ลูกพี่ไปทำอะไรมา ถึงมีของดีเยอะแยะขนาดนี้?”
ปืนเดสเซิร์ตอีเกิล
ปืนเอเค!
ปืนกลติดเรือ
เครื่องยนต์ระดับชั้นยอด
เพิ่งเข้าเกมมาแค่วันเดียว จะหาของพวกนี้มาได้ยังไง?
“นายไม่ได้ยินประกาศทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์หรือไง?”
“ได้ยินสิ!”
“อะไรนะ?”
“คนที่อัปเกรดพาหนะเป็นระดับ 3 ได้เป็นคนแรก คือลูกพี่จริง ๆ เหรอ?”
“ผมนึกว่าชื่อเหมือนกันซะอีก!”
หลินอันเบิกตากว้าง
“ฉันส่งพิกัดให้ นายมาหาฉัน!”
“ได้เลย!”
หลินอันตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
แต่ก็ยังอดถามด้วยความสงสัยไม่ได้
“ลูกพี่ พาหนะของลูกพี่คืออะไร?”
“อยากรู้เหรอ?”
จ้าวชวนหมุนกล้องไปทางรอบ ๆ
“นี่มัน...”
หลินอันอ้าปากค้าง
กระท่อม!
ร่มกันแดด!
ต้นมะพร้าว!
ชายหาด!
ไก่ป่า!
“ให้ตายสิ ลูกพี่ พาหนะของลูกพี่เป็นเกาะเหรอ?”
“ยินดีด้วย ตอบถูกแล้ว!”
โอ้สวรรค์!
ยังมีพาหนะอะไรเจ๋งกว่านี้อีกไหม?
“ลูกพี่ รอผมก่อนนะ ผมจะรีบไปทำงานให้ลูกพี่! ได้โปรดรับผมไว้ด้วย! ต่อไปนี้ลูกพี่อยู่ผมก็อยู่ ลูกพี่ตายผมก็เป็นผีของลูกพี่ ไล่ยังไงผมก็ไม่ไป ชาตินี้ผมขอเกาะลูกพี่ไว้เลย!”
“ถุย!”
“นายเข้าใจรสนิยมทางเพศของฉันผิดไปหรือเปล่า?”
จ้าวชวนถ่มน้ำลาย ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจัง
“มารับเสบียงไป!”
จ้าวชวนแบ่งมะพร้าว ขนมปัง ข้าวพร้อมรับประทาน น้ำแร่ และน้ำมะนาวปิงหวงส่งไปให้ส่วนหนึ่ง
“ลูกพี่ ผมรักลูกพี่ที่สุดเลย!”
หลินอันหยิบแก้วน้ำมะนาวขึ้นดื่ม
“ไม่น่าเชื่อเลยว่าเอาตัวรอดกลางทะเล ยังได้ดื่มน้ำมะนาวปิงหวงด้วย!”
“เอาละ แค่นี้ก่อนแล้วกัน!”
“อย่าตายระหว่างทางล่ะ!”
“รับทราบ ลูกพี่!”
หลังวางสายวิดีโอ
จ้าวชวนก็ย้ายร่มกันแดดไปไว้ริมทะเล
แล้วเริ่มตกปลาในทะเลอีกครั้ง
ไม่นาน ทุ่นก็จมวูบลงอย่างแรง
“มาแล้ว!”
จ้าวชวนลุกขึ้นเหวี่ยงคันเบ็ดสุดแรง ปลากะรังตัวหนึ่งกระโดดพ้นผิวน้ำ แสงแดดสะท้อนเกล็ดของมันเป็นประกายระยิบระยับ
“ถึงจะไม่ใช่หีบสมบัติ แต่ปลากะรังก็ไม่เลว อย่างน้อยคืนนี้ก็มีอาหารจานหลักแล้ว!”
ตกต่อ!
แต่ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ทุ่นก็ยังไม่ขยับแม้แต่น้อย
จ้าวชวนจำใจย้ายจุดตกปลา
บางทีคงใช้โชคจนหมดแล้ว
ตลอดทั้งบ่าย
นอกจากปลาในทะเลแล้ว จ้าวชวนยังตกกล่องไม้ไม่ได้สักใบ
ยามราตรีมาเยือน
เมฆดำปกคลุมท้องฟ้าทั้งผืน รอบด้านมืดมิดไปหมด
จ้าวชวนเก็บข้าวของแล้วกลับเข้าไปในกระท่อมไม้
ในกระท่อมไม่มีไฟฟ้า
แต่จ้าวชวนมีตะเกียงน้ำมันกับเตาไฟ
ไม่นานทั้งกระท่อมก็สว่างไสวขึ้น
ระหว่างเตรียมอาหารเย็น จ้าวชวนก็คอยสังเกตความเคลื่อนไหวในช่องแชตพื้นที่ไปด้วย
เป็นไปตามคาด
ช่องแชตกลับมาคึกคักอีกครั้ง
“แม่เจ้า! ตกใจแทบตาย! รอบ ๆ มืดสนิทไปหมด!”
“ใครมีคบเพลิงบ้าง ต้องการด่วน!”
“รู้สึกเหมือนมีดวงตานับไม่ถ้วนกำลังจ้องฉันอยู่ กลัวจัง!”
“มีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ใต้น้ำ!”
“ฉันก็เห็น มันกำลังดึงแพไม้ไผ่ของฉัน...”
“มันกลัวแสง ทุกคนรีบก่อกองไฟ หรือใช้อุปกรณ์ให้แสงสว่างกันเร็ว!”
“แย่แล้ว! ฉันไม่มีสักอย่าง!”
“ทำยังไงดี?”
“ใครมีเหลือบ้าง? ฉันยอมใช้เหรียญเอาชีวิตรอดซื้อ!”
“ฉันแลกกับดาบยาว!”
...
มีอะไรบางอย่างเหรอ?
จ้าวชวนชะงักไป
จากนั้นก็หยิบแว่นมองกลางคืนมาสวม แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง ทันใดนั้นก็เห็นปลาหมึกยักษ์แปดหนวดสูงสามเมตรตัวหนึ่งคลานขึ้นมาบนชายหาด
ลำตัวของมันเต็มไปด้วยดวงตา
ร่างมหึมาเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วในความมืด หนวดที่เปียกเมือกค่อย ๆ ยื่นเข้ามาใกล้กระท่อมอย่างระแวดระวัง
แต่พอเจอแสง มันก็หดกลับไป
กลัวแสงจริง ๆ ด้วย?
จ้าวชวนหยิบปืนเอเคออกมา
เปิดหน้าต่าง แล้วยิงถล่มปลาหมึกยักษ์แปดหนวดทันที
เมื่อถูกโจมตี
ปลาหมึกยักษ์แปดหนวดก็รีบหดหนวดกลับทันที
ดวงตาบนร่างของมันเปลี่ยนสีพร้อมกัน กลายเป็นสีแดงทั้งหมด
แดงฉานราวกับเลือด ชวนขนลุก
จากนั้นมันก็พุ่งเข้าใส่กระท่อมอย่างบ้าคลั่ง
“ให้ตายเถอะ!”
สีหน้าจ้าวชวนเปลี่ยนไปทันที
เขารีบกระโดดออกทางหน้าต่าง แล้ววิ่งไปยังพื้นที่ว่างข้าง ๆ
บัดซบ
กระท่อมไม้จะถูกทำลายไม่ได้เด็ดขาด
ปลาหมึกยักษ์ดูเหมือนจะจ้องเล่นงานจ้าวชวน มันเปลี่ยนทิศทางแล้วไล่ตามเขาไป
“เข้ามาเลย!”
ปืนเอเคยิงไม่เข้า จ้าวชวนจึงต้องหยิบกระบี่เหมันต์ออกมา แล้วใช้สกิล “กระบี่พุ่งฟันสิบแปดกระบวน” ทันที
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...
แสงกระบี่สีฟ้าสายแล้วสายเล่าพุ่งลงมาจากทุกทิศทาง พร้อมฟาดเข้าใส่ปลาหมึกยักษ์แปดหนวด
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ...
หนวดของปลาหมึกยักษ์แปดหนวดถูกตัดขาดในพริบตา ร่างหลักถูกไอเย็นปกคลุมจนกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง
แต่มันยังไม่ตาย
“อึดจริง ๆ!”
จ้าวชวนหยิบระเบิดมือแรงสูงออกมาหนึ่งลูก ใช้ฟันดึงสลักแล้วขว้างใส่มันสุดแรง
ตูม!
เสียงระเบิดดังสนั่น
ร่างหลักของปลาหมึกยักษ์แปดหนวดระเบิดกระจายเป็นชิ้น ๆ
【ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ...】
【ประกาศทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ ประกาศทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นหมายเลข 10086 จ้าวชวน ที่สังหารอสูรทะเลระดับ 3 ปลาหมึกยักษ์คลุ้มคลั่งได้สำเร็จ รับรางวัลสังหารครั้งแรกเป็นหีบทองคำ 1 ใบ!】
จ้าวชวนยืนนิ่งงันไปทั้งตัว
หีบทองคำตกลงบนพื้น
จากนั้น!
เอฟเฟกต์พรจากเทพสวรรค์ก็ทำงาน หีบทองคำเปลี่ยนเป็นหีบเพชร
หีบเพชร?
จ้าวชวนตัวสั่นไปทั้งร่าง
บ้าเอ๊ย!
ศึกนี้คุ้มสุด ๆ
จ้าวชวนเดินเข้าไปหา
ใช้มือที่สั่นเทาเปิดหีบสมบัติ
【ยินดีกับผู้เล่นที่ได้รับ: การ์ดเปลี่ยนอาชีพระดับเอสเอสเอสแบบหนึ่งเดียว จอมครองกาลอวกาศ, ปืนใหญ่หลอมละลายด้วยเปลวเพลิงแบบติดตั้งบนบกระดับมหากาพย์ ×4, เมล็ดแตงโมหายาก ×1, เศษเหล็ก ×10, เหรียญเอาชีวิตรอด ×50】
การ์ดเปลี่ยนอาชีพระดับเอสเอสเอสแบบหนึ่งเดียว จอมครองกาลอวกาศ?
จ้าวชวนสูดลมหายใจเฮือกใหญ่
ระดับเอสเอสเอสอีกแล้วเหรอ?
จ้าวชวนขยับมือ
การ์ดเปลี่ยนอาชีพสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นในมือทันที
【ได้รับการ์ดเปลี่ยนอาชีพ ต้องการเปลี่ยนอาชีพหรือไม่?】
“เปลี่ยน!”
จ้าวชวนตอบเสียงดัง
จอมครองกาลอวกาศ
แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่ามันสุดยอดขนาดไหน ตอนนี้ไม่เปลี่ยนแล้วจะรอเมื่อไหร่?