ช่องโลกเดือดพล่าน!
แต่จ้าวชวนกลับไม่สนใจเลยสักนิด
เขาจ้องหีบรางวัลที่อัปเกรดจากหีบเงินเป็นหีบแพลทินัมตาไม่กะพริบ
รอยยิ้มบนใบหน้าแทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่
“เปิดเลย!”
【ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับ: อาวุธระดับอีพิก กระบี่เหมันต์ ×1, เครื่องผลิตน้ำจากอากาศระดับหายาก ×1, ผลพลัง ×2, เครื่องตกปลาอัตโนมัติระดับเยี่ยม ×1, ชุดอุ่นหมาล่าทัง ×10, ดิน ×2, เหรียญเอาชีวิตรอด ×5】
อาวุธระดับอีพิกงั้นเหรอ?
จ้าวชวนหยิบกระบี่น้ำแข็งขึ้นมา
ฉึบ!
กระบี่ยาวถูกชักออกจากฝัก
อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงหลายองศาในทันที
เมื่อมองไปยังคมกระบี่สีขาวราวหิมะ ก็เห็นแสงสีฟ้าไหลวนอยู่บนนั้นเป็นสาย ๆ
กระบี่ดีจริง
จ้าวชวนพอใจมาก
หลังเก็บกระบี่เหมันต์แล้ว จ้าวชวนก็เริ่มคุ้ยกองเสบียงบนพื้น ก่อนหยิบผลไม้พิเศษชนิดต่าง ๆ ขึ้นมากินทีละคำ
【พลังผู้เล่น +1】
【ความคล่องแคล่วผู้เล่น +1】
【พลังกายผู้เล่น +1】
···
“เปิดหน้าต่างค่าสถานะ!”
【ผู้เล่น: จ้าวชวน】
【พาหนะ: เกาะรกร้างระดับ 3】
【พรสวรรค์: พรจากเทพสวรรค์】
【พลัง: 5】
【พลังกาย: 4】
【ความคล่องแคล่ว: 2】
【จิต: 4】
【อาชีพ: ไม่มี】
【สกิล: ดาววูบไหว】
【ความสามารถในการเอาชีวิตรอด: ต่ำ】
กวาดตามองแวบหนึ่งแล้วจ้าวชวนก็ปิดหน้าต่างไป
จากนั้นเขาหันไปมองสิ่งปลูกสร้างที่เพิ่งปรากฏขึ้นข้าง ๆ... คลังเก็บของ จ้าวชวนพบอย่างประหลาดใจว่าจิตสำนึกของเขาเชื่อมต่อกับคลังเก็บของได้อย่างน่าอัศจรรย์
ภาพภายในคลังเก็บของผุดขึ้นในหัวโดยอัตโนมัติ
พื้นที่ขนาดมหึมา 50 ลูกบาศก์เมตร
จ้าวชวนลองพูดกับเสบียงบนพื้นว่า “เก็บ!”
ทันใดนั้น
เสบียงบนพื้นก็กลายเป็นลำแสง พุ่งเข้าไปในคลังเก็บของ ก่อนจะถูกจัดวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ
แม้แต่จำนวนของสิ่งของประเภทเดียวกันก็แสดงขึ้นมาด้วย
“ชานม!”
จ้าวชวนท่องในใจ
แสงสีขาววาบขึ้น แก้วชานมก็ปรากฏในมือทันที
“ฮ่า ๆ ๆ...”
“มีคลังเก็บของขนาดใหญ่แล้ว ของก็ไม่ต้องกลัวว่าจะยัดใส่ช่องเก็บของติดตัวไม่หมดอีก!”
จ้าวชวนดื่มชานมพลางเดินเข้าไปในบ้านพักเดี่ยว
คราวนี้ไม่ใช่แค่มีเตียง
แต่ยังมีโต๊ะกับเก้าอี้ด้วย
ตรงมุมห้องมีเตาไฟสำหรับทำอาหารเพิ่มขึ้นมาอีก
เขาสะบัดมือ
ชุดเครื่องครัวก็ปรากฏลงบนเตาและเคาน์เตอร์ข้าง ๆ ทันที
มีครบทั้งหม้อ ชาม และเครื่องครัวสารพัดอย่าง
“เพอร์เฟกต์!”
“นี่แหละชีวิตที่คนควรได้ใช้!”
“ไม่ได้การแล้ว!”
จ้าวชวนเดินออกจากบ้านไม้ แล้วนำชุดพักผ่อนฤดูร้อนออกมา
มีร่มกันแดดหนึ่งคัน เก้าอี้เอนนอนเรียบง่ายหนึ่งตัว ชุดโต๊ะเก้าอี้อีกชุด รวมถึงห่วงยาง เรือยาง และของเล่นในน้ำอีกหลายอย่าง
จ้าวชวนนั่งลงบนเก้าอี้ยาว
เขามองต้นมะพร้าวสามต้นที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งตอนนี้มีมะพร้าวสุกห้อยอยู่เต็มต้นอีกครั้ง
“เปิดรับแลกเปลี่ยนต่อ!”
เขาเปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยน
นำมะพร้าว 48 ลูกขึ้นรายการทันที
ดินหนึ่งก้อน หินหนึ่งก้อน หรือหีบไม้หนึ่งใบ แลกมะพร้าวได้ 3 ลูก
เขาลงรายการไว้ 16 ชุด
เก็บไว้กินเอง 7 ลูก
หน้าจอที่กำลังเลื่อนอยู่พลันนิ่งสนิท
“บ้าเอ๊ย!”
“สวรรค์เถอะ นี่ฉันเห็นอะไรอยู่?”
“มะพร้าวอีกแล้วเหรอ?”
“พี่ใหญ่จ้าวชวนขายส่งมะพร้าวหรือไง? เพิ่งแลกไป 30 ลูก คราวนี้เอามาอีก 48 ลูก?”
“ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าจ้าวชวนเปิดได้พรสวรรค์ปลูกมะพร้าว!”
“คนข้างบนพูดเป็นเรื่องตลกไปได้!”
“ถ้าเป็นพรสวรรค์ปลูกพืช จะอัปเกรดพาหนะเป็นระดับ 3 ได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง?”
“ก็จริง!”
“ฉันอยากแลกมาก แต่ไม่มีของสามอย่างนั้นเลย! เทพจ้าวชวน ให้มะพร้าวฉันไปก่อน ได้หีบไม้เมื่อไหร่แล้วฉันค่อยเอามาให้ได้ไหม?”
ไม่นานก็มีคนเริ่มแลกเปลี่ยน
แต่ไม่มาก
มีแค่สองสามคน
จ้าวชวนได้ดิน +1 และหิน +2
ติ๊ง!
หน้าต่างแชตเด้งขึ้นมา
“คุณจ้าวชวน ขอถามหน่อย คุณมีแท่งเหล็กไหม? แท่งเหล็ก 5 แท่งแลกหีบไม้หนึ่งใบ”
มุมปากจ้าวชวนยกขึ้น
ฝันไปเถอะ
แท่งเหล็กห้าแท่งแลกหีบไม้หนึ่งใบ
คิดได้สวยจริง ๆ
เขาเปิดหีบไปตั้งมากมาย กว่าจะได้แท่งเหล็กมาห้าแท่ง
เห็นได้ชัดว่า
โอกาสที่จะเปิดได้แท่งเหล็กนั้นต่ำมาก
“แท่งเหล็กหนึ่งแท่งแลกหีบไม้หนึ่งใบ!”
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง
“หีบไม้หนึ่งใบแถมเครื่องกรองน้ำทะเลล่ะ?”
“ฉันมีเครื่องผลิตน้ำจากอากาศ!”
อีกฝ่ายเงียบไปอีกครั้ง
จังหวะที่จ้าวชวนคิดว่าอีกฝ่ายยอมแพ้แล้ว
อีกฝ่ายก็กลับมามีปฏิกิริยาอีกครั้ง
“หีบไม้หนึ่งใบกับตำราสกิลวิชากระบี่ระดับหายาก แลกแท่งเหล็ก 5 แท่ง ถ้ายังไม่ได้ก็ช่างเถอะ!”
คราวนี้จ้าวชวนถึงกับชะงัก
ตำราสกิลวิชากระบี่ระดับหายาก?
หมอนี่เป็นใครกัน?
ถึงกับเอาตำราสกิลมาแลกเลยเหรอ?
อีกฝ่ายดูเหมือนจะรู้ว่าจ้าวชวนกำลังคิดอะไรอยู่ จึงพูดต่อทันที
“ฉันเชี่ยวชาญวิชาทวน!”
เขาเองเหรอ?
ผู้เล่นที่ก่อนหน้านี้บอกในกลุ่มว่าได้พรสวรรค์เชี่ยวชาญวิชาทวน
จ้าวชวนไม่ลังเลอีก
“ตกลง!”
แสงวาบขึ้น หีบไม้หนึ่งใบกับตำราสกิลหนึ่งเล่มก็ตกลงบนโต๊ะไม้
หีบกระตุ้นผลของพรจากเทพสวรรค์ แล้วเปลี่ยนร่างเป็นหีบทองแดง
จ้าวชวนไม่สนใจหีบ แต่หยิบตำราสกิลวิชากระบี่ขึ้นมาแทน
กระบี่พุ่งฟันสิบแปดกระบวน!
“เรียนรู้!”
แทบจะในพริบตา จ้าวชวนก็เรียนรู้สกิลนี้สำเร็จ
จ้าวชวนลุกขึ้น เดินไปยังพื้นที่โล่ง
กระบี่เหมันต์ปรากฏขึ้นในมือ เขาจัดท่าชักกระบี่ที่คิดว่าเท่สุด ๆ
บรรยากาศรอบตัวพลันแหลมคมขึ้น
“กระบี่พุ่งสิบแปด... ฟัน!”
กระบี่ยาวพุ่งออกจากฝักในฉับพลัน
แสงกระบี่สีฟ้าสายแล้วสายเล่าพุ่งออกจากคมกระบี่ ก่อนฟาดลงบนจุดหนึ่งเบื้องหน้าและกรีดเฉือนอย่างบ้าคลั่ง
ฉึบ ฉึบ ฉึบ...
แต่ละกระบวนคมกริบยิ่งกว่ากระบวนก่อน
จ้าวชวนเก็บกระบี่ แล้วเอ่ยอย่างจริงจังว่า “กระบวนท่านี้... เท่มาก!”
เก็บกระบี่ยาวแล้ว จ้าวชวนก็กลับไปที่โต๊ะไม้
“เปิด!”
【ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับ: ไก่ป่า ×10, ท่อนไม้ ×10】
หืม?
แค่นี้เองเหรอ?
นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวชวนเปิดได้ของธรรมดาขนาดนี้
กุ๊ก ๆ ๆ...
ไก่ป่าสิบตัวพอออกมาก็วิ่งเล่นไปรอบ ๆ อย่างร่าเริง เติมชีวิตชีวาให้เกาะอันเงียบงันขึ้นมาเล็กน้อย
“ก็ดีเหมือนกัน!”
จ้าวชวนเปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนอีกครั้ง ไอคอนรูปหน้าสีแดงสดอันหนึ่งกะพริบไม่หยุด
“ลูกพี่ ผมเอง หลินอัน!”
“หลินอัน?”
จ้าวชวนชะงักไป
ทั้งเพื่อนร่วมห้องมหาวิทยาลัยและเพื่อนซี้ของเขา
เขากดเพิ่มเพื่อน
อีกฝ่ายกดยอมรับแทบจะในทันที
ทั้งคู่เปิดวิดีโอคอล
จ้าวชวนเห็นใบหน้าใหญ่ ๆ ที่กำลังร้องไห้น้ำตานองด้วยความตื่นเต้น... และผมยาวที่สะบัดไปด้านหลังอย่างแรง
“ลูกพี่ ในที่สุดผมก็ได้เจอลูกพี่แล้ว!”
“นายเป็นอะไรไป?”
จ้าวชวนได้ยินเสียงเครื่องยนต์คำรามกับเสียงน้ำทะเลกระแทกอย่างรุนแรงชัดเจน
“ลูกพี่ ช่วยด้วย!”
“มีคนจะปล้นเสบียงผม มันมีปืน ผมสู้ไม่ไหว!”
เมื่อภาพถอยออก จ้าวชวนก็เห็นเรือยอชต์ลำหนึ่งกำลังแล่นเข้ามาใกล้จากด้านหลังหลินอันอย่างรวดเร็ว ชายร่างอ้วนท้วมบนเรือกำลังยกปืนพกเล็งมาทางพวกเขา
จ้าวชวนเดือดขึ้นมาทันที
“บัดซบ กล้ามารังแกคนของฉันงั้นเหรอ?”
เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบส่งปืนเดสเซิร์ตอีเกิลกับกระสุนขึ้นไปทันที
【ต้องการส่งเป็นของขวัญหรือไม่?】
“ใช่!”
หลินอันกรีดร้องออกมาทันที
“ปืนเดสเซิร์ตอีเกิล?”
“ฮ่า ๆ ๆ คอยดูเถอะ ฉันจะอัดแกให้น่วม!”
หลินอันหันกลับไปยิงรัวหลายนัด
เคร้ง เคร้ง เคร้ง...
“บ้าเอ๊ย!”
“เกราะป้องกันแข็งแกร่งชะมัด!”
เสียงสบถของหลินอันดังขึ้น
จ้าวชวนขมวดคิ้ว
“พาหนะของนายคืออะไร?”
“เจ็ตสกี!”
เจ็ตสกีงั้นเหรอ?
“พอดีเลย!”
“พอดีอะไร?”
“เตรียมรับของขวัญจากลูกพี่ซะ!”
จ้าวชวนพูดพลางหยิบเครื่องยนต์เรือระดับหายากกับปืนกลติดเรือออกมา
จากนั้นก็กดส่ง
หลินอันในวิดีโอมีสีหน้าตกใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นดีใจจนเห็นได้ชัด
“เครื่องยนต์ระดับหายาก ปืนกลติดเรือ?”
“ลูกพี่ ผมรักลูกพี่ที่สุดเลย!”
“หลอมรวมให้ฉัน!”
แสงสีขาวหลายสายกลืนร่างหลินอันไป
เมื่อแสงสีขาวจางหาย
เจ็ตสกีใต้เท้าหลินอันก็เปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง เจ็ตสกีพลาสติกราคาถูกที่เคยดูไม่ทนทาน ตอนนี้กลับโฉมใหม่ทั้งลำ ตัวเรือหุ้มด้วยเหล็กกล้าและติดกระจกกันกระสุน
สองข้างหัวเรือมีปืนกลหนักที่เปล่งแสงเย็นเยียบ
ช่องพ่นไอเสียด้านท้ายเรือเปลี่ยนจากเปลวไฟสีแดงเป็นสีน้ำเงินในพริบตา
ความเร็วของเจ็ตสกีพุ่งทะยานขึ้นฉับพลัน
ฟ้าว!
เจ็ตสกีพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับบินได้