ทหารปีศาจนับแสนหัวเราะครืนจนพลังปีศาจกระจายไปหมด
ทหารปีศาจหลายพันตนที่พุ่งนำหน้าเข้ามาร้องโห่พลางกระโจนใส่
พลังปีศาจทะยานขึ้นฟ้า ท่าทางดุดันน่ากลัว
“ข้าทนไม่ไหวแล้ว!”
จู้หรงน้อยทนไม่ไหวอีกต่อไป
ขาสั้นจุ๊กรุดีดตัวจากพื้นอย่างแรง
ร่างทั้งร่างพุ่งออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่สีแดง
ผมแดงชี้ฟู ใบหน้าเล็กแดงก่ำ เสียงเล็กใสเอ่ยขึ้นว่า
“กล้าหัวเราะเยาะบิดาเทพของข้า! เผาพวกเจ้าให้ตาย!!!”
หมัดหนึ่งพุ่งออกไป
เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นสู่ฟ้า
มังกรเพลิงยาวร้อยจั้งทะยานออกจากหมัดเล็ก ๆ ของจู้หรง คำรามกึกก้อง เกล็ดสีแดงสดทั่วร่างเรียงชัดเจน
พร้อมไอร้อนที่ทำลายฟ้าดินได้
มังกรเพลิงพุ่งเข้าใส่กระบวนทัพปีศาจ ทุกสิ่งที่มันเคลื่อนผ่านล้วนถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน
ทหารปีศาจนับหมื่นที่อยู่แถวหน้าไม่ทันได้ส่งเสียงร้องโหยหวน
ก็กลายเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว
แม้แต่กระดูกก็ไม่เหลือ
อากาศร้อนจนบิดเบี้ยว พื้นดินแตกระแหงเพราะถูกแผดเผา
แม้แต่เมฆปีศาจที่อยู่ไกลออกไปก็ถูกคลื่นความร้อนพัดสลายไปผืนใหญ่
ทั่วทั้งสนามรบเงียบกริบ
หัวหนึ่งของกุ่ยเชออ้าปากค้าง รอยยิ้มยังค้างอยู่บนใบหน้า
แต่ในดวงตากลับไร้รอยยิ้มไปแล้ว
จู้หรงชักหมัดเล็กกลับมา เป่าฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงออกจากหมัด ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
“ฮึ! ใครบอกให้พวกเจ้าว่าข้ายังเด็ก!”
กงกงเห็นจู้หรงแย่งซีนไปก็ร้อนใจจนกระโดดเหยง “ข้าด้วย! ข้าด้วย!”
มือเล็กสะบัดเรียกมังกรวารีสูงร้อยจั้งออกมาจากอากาศ
มังกรวารีคำรามพุ่งเข้าใส่กระบวนทัพปีศาจ ซัดทหารปีศาจหลายพันตนจนเซถลาไปคนละทิศละทาง
บางตนถูกแรงน้ำกดกระแทกพื้น บางตนถูกน้ำวนดูดเข้าไปหมุนหลายร้อยรอบ ส่วนบางตนถูกซัดลอยขึ้นฟ้าไปตรง ๆ
เปลวไฟของจู้หรงปะทะกับสายน้ำของกงกง
“ซ่า—!!!”
ไอน้ำระเบิดตูม
เมฆรูปเห็ดสีขาวขนาดมหึมาพวยพุ่งขึ้นจากใจกลางกระบวนทัพปีศาจ ก่อนระเบิดซัดทหารปีศาจกระเด็นไปอีกกลุ่มใหญ่