“ทางนี้ จงเสวี่ย จัดการทางนี้”
ไม่นานนัก ลู่เฉินก็เห็นพยัคฆ์คำรามฟ้าที่ดรอปอุปกรณ์ได้อีกตัว จึงชี้นำให้จงเสวี่ยปล่อยพายุหมุนมาทางนี้
คราวนี้จงเสวี่ยระวังตัวขึ้น หลังพายุหมุนสองลูกพัดผ่านและสังหารมอนสเตอร์ลงได้ บนพื้นก็มีมีดสั้นตกอยู่จริง ๆ
“มีดสั้นเขี้ยวพยัคฆ์ (ระดับทองแดง): พลังโจมตี +15, ความว่องไว +5, ต้องมีเลเวล 5”
“อุปกรณ์อีกชิ้นแล้ว!”
ฝานจิ่งกระโดดเข้าไปเก็บ พอเห็นว่าเป็นอาวุธทองแดงเลเวล 5 เพิ่มพลังโจมตี 15 แต้มกับความว่องไวอีก 5 แต้มก็ยิ่งดีใจ
สายตาที่จงเสวี่ยมองลู่เฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย ถ้าเกิดครั้งเดียวคงเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่ในช่วงเวลาไม่นาน นอกจากอุปกรณ์สองชิ้นนี้ พวกเขายังล่ามอนสเตอร์ได้เหรียญทองแดงกับยาอีกตั้งมากมาย
ดูเหมือนว่ามอนสเตอร์ที่ลู่เฉินชี้เป้าจะดรอปของดีเป็นพิเศษ
จงเสวี่ยหันกลับไปมอง พบว่าพวกเธอเดินมาไกลจากจุดเริ่มต้นล่ามอนสเตอร์แล้ว ดูท่าเธอจะถูกลู่เฉินชี้นำให้เดินตามมาตลอด
“น่าสนใจดีนี่”
แต่จงเสวี่ยไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอไม่เห็นอุปกรณ์พวกนี้อยู่ในสายตาเลยสักนิด กลับเป็นฝานจิ่งที่เก็บของอย่างมีความสุขสุด ๆ
“ทางนี้ ทางนี้!”
ลู่เฉินไม่ทันสังเกตว่าจงเสวี่ยหยุดชะงักไป เขาเห็นพยัคฆ์คำรามฟ้าที่ดรอปอุปกรณ์ได้อีกตัวอยู่ไม่ไกล จึงเรียกจงเสวี่ยให้เข้ามา
“ดาบขวาง (ธรรมดา): พลังโจมตี +10, ต้องมีเลเวล 5”
หลังมอนสเตอร์ถูกสังหาร ก็มีอาวุธเลเวล 5 ตกลงมาอีกชิ้นจริง ๆ เพียงแต่ไม่ใช่อุปกรณ์ระดับทองแดง เป็นแค่อาวุธพื้นฐานเลเวล 5 ที่ค่าสถานะธรรมดา