พลังป้องกันของลู่เฉินอยู่ที่ 20 แต้ม หลังถูกกรงเล็บของราชาหมาป่าวายุฟาดใส่ เขาได้รับความเสียหาย 130 แต้ม นั่นหมายความว่าพลังโจมตีของราชาหมาป่าวายุอยู่ที่ 150 แต้ม
เมื่อเทียบกับคมวายุที่สร้างความเสียหาย 200 แต้ม พลังโจมตีกายภาพของมันต่ำกว่าเล็กน้อย แต่ก็ยังแข็งแกร่งมากอยู่ดี
“โชคดีที่มีจิ่งน้อยอยู่ด้วย”
ลู่เฉินรู้สึกโชคดีมากที่ช่วงหลายวันที่ผ่านมาได้เก็บเลเวลกับฝานจิ่งอยู่ด้วยกัน ทุกครั้งที่พลังชีวิตของเขาลดลงเหลือครึ่งหนึ่ง ฝานจิ่งจะกางโล่พลังเวทขึ้นมาขวางไว้ด้านหน้า เปิดโอกาสให้ลู่เฉินดื่มยาเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิต
ถ้าลู่เฉินเจอราชาหมาป่าวายุตัวนี้คนเดียว ยังไงก็สู้ไม่ไหว มีแต่ต้องหนีหรือไม่ก็ตาย
บอสในเกมแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
เมื่อทั้งสองผลัดกันรับคมวายุ พลังชีวิตของลู่เฉินก็ยังอยู่ในระดับปลอดภัย ขณะเดียวกันพลังชีวิตของราชาหมาป่าวายุก็ค่อย ๆ ลดลงเช่นกัน มีพลังชีวิต 6,000 แต้มก็ใช่ว่าจะไม่มีหวังฆ่ามันได้เลย
“60%!”
“50%!”
“30%!”
“อดทนอีกหน่อย!”
ลู่เฉินกัดฟันแน่น พลังชีวิตของราชาหมาป่าวายุเหลือไม่ถึง 2,000 แต้มแล้ว สถานการณ์ของทั้งคู่ยังพอไหว ดูเหมือนจะค่อย ๆ กำจัดมันได้สำเร็จ
“โฮก!”
ราชาหมาป่าวายุปล่อยคมวายุมาอีกครั้ง ลู่เฉินรับการโจมตีเข้าไปเต็ม ๆ พลังชีวิตลดลงเหลือราวครึ่งหนึ่งอีกครั้ง เขาจึงต้องรีบดื่มยาฟื้นฟู
ทว่าในช่วงเวลาสำคัญนี้ ลู่เฉินกลับพบว่ายาแดงในกระเป๋าเหลือไม่มากแล้ว!
นับตั้งแต่ลู่เฉินตื่นพลังมาจนถึงตอนนี้ รวมแล้วก็เพิ่งผ่านไปไม่กี่วัน ช่วงก่อนหน้านี้ทั้งคู่ล่ามอนสเตอร์ที่ไม่โจมตีก่อนเป็นหลัก จึงแทบไม่ได้ดื่มยาและพอเก็บสะสมไว้ได้บ้าง แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน หมาป่าวายุเป็นมอนสเตอร์ที่โจมตีก่อน บางครั้งก็ไม่เปิดโอกาสให้ทั้งคู่นั่งพักฟื้นพลังชีวิตเลย