“ลู่เฉิน คืนนี้เรารวยแล้ว!”
ใต้กำแพงเมือง ฝานจิ่งตาเป็นประกาย เพียงครู่เดียว พวกเขาสามคนก็เก็บเหรียญเงินได้กว่า 20 เหรียญ แถมยังมีผลไม้เพิ่มค่าสถานะอีกหลายลูก
อัตราดรอปของมอนสเตอร์ระดับ 20 กว่า ๆ ดีขนาดนี้เลยเหรอ!
“อยากให้พวกมอนสเตอร์ไม่ถอยไปจริง ๆ จะได้ตีต่อได้เรื่อย ๆ!”
ลู่เฉินกับฝานจิ่งคุยไปตีมอนสเตอร์ไป ส่วนจงเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ กลับดูไม่ค่อยมีสมาธิ ไม่สนใจของดรอปจากมอนสเตอร์เลยแม้แต่น้อย
แต่ลู่เฉินเข้าใจดี หลังจากบอสหนีไปตอนฟ้าสางเมื่อครั้งก่อน คืนนี้การบุกเมืองของมอนสเตอร์คงไม่ยืดเยื้อไปจนถึงเช้าแน่ ฝั่งสหพันธ์ผู้ปลุกพลังคงรีบจัดการบอสให้ตายก่อนเวลา
ตอนนี้ฆ่ามอนสเตอร์ตัวเล็กได้สักพักก็ยังดี
ลู่เฉินมองเวลา ตอนนี้เพิ่งตี 1 คาดว่ายังตีได้อีกหลายชั่วโมง ดูท่าคืนนี้พวกเขาคงได้ของไม่น้อย
ถึงการบุกเมืองจะจบลงก็ไม่เป็นไร บึงน้ำดำไม่ได้หนีไปไหน พวกเขาไปล่ามอนสเตอร์ที่นั่นตอนกลางวันได้ พอเป็นเวลากลางวัน มอนสเตอร์ตัวเล็กพวกนี้จะมีเลือดแค่ราว 4,000 หน่วย ไม่ได้สู้ยากเหมือนตอนกลางคืน
อีกอย่างตอนนี้ลู่เฉินกับฝานจิ่งเพิ่งเลเวล 15 เท่านั้น พอขึ้นถึงเลเวล 20 แล้วได้ใช้อาวุธระดับเงิน การจัดการมอนสเตอร์ระดับ 20 กว่า ๆ พวกนี้ก็ง่ายนิดเดียว
พูดได้เลยว่าเส้นแบ่งเลเวล 20 ขวางลู่เฉินกับฝานจิ่งไม่ได้หรอก
ทั้งสามคนกำลังสนุกกับการล่ามอนสเตอร์ ระหว่างที่มอนสเตอร์ระลอกหนึ่งใกล้ถูกกำจัด พวกตัวเล็กที่เคยพุ่งเข้าใส่ไม่หยุดก็เริ่มถอยร่นราวกับคลื่นน้ำ