“หวงเซี่ยวเทียน แกไปตายซะ!”
เย่จื่อยังไม่ทันได้ห้ามคนตระกูลหวง เสียงตะโกนกึกก้องก็ดังขึ้นจากหน้าประตูเมือง ทันใดนั้นผู้ตื่นรู้กว่า 10 คนที่เปล่งประกายสีทองทั่วร่างก็พุ่งออกมาจากในเมือง ผู้นำคือจงเจิ้นหยวน ประมุขตระกูลจง
จงเจิ้นหยวนขี่พยัคฆ์ตัวหนึ่ง พุ่งตรงเข้าใส่หวงเซี่ยวเทียนอย่างรวดเร็ว กระบี่เล่มยาวในมือเปล่งประกายสีทอง เห็นได้ชัดว่าเป็นอาวุธระดับทอง
ปัง!
จงเจิ้นหยวนเคลื่อนไหวรวดเร็ว เย่จื่อยังไม่ทันห้าม เขาก็ปะทะกับหวงเซี่ยวเทียนแล้ว แต่หลังจากลงมือเพียงกระบวนท่าเดียว จงเจิ้นหยวนกลับถูกหวงเซี่ยวเทียนผลักกระเด็น!
“น้องจง แรงแค่นี้ไม่ไหวหรอกนะ!”
หวงเซี่ยวเทียนใช้กระบี่ฟันจงเจิ้นหยวนจนกระเด็น จากนั้นก็นั่งอยู่บนงูยักษ์สีเลือด พลางเล่นกระบี่ในมืออย่างไม่ใส่ใจ
กระบี่เล่มนี้เปล่งแสงสีขาว เป็นอาวุธระดับเพชรที่เพิ่งได้มา กระบี่โลหิตร่ำไห้เลเวล 50
จงเจิ้นหยวนเลเวล 48 สวมอุปกรณ์ระดับทอง จึงไม่ใช่คู่มือของหวงเซี่ยวเทียนที่เลเวล 50 และใช้อาวุธระดับเพชรเลเวล 50
“ประมุขตระกูลจง ใจเย็นก่อน!”
เย่จื่อก้าวเข้าขวางระหว่างจงเจิ้นหยวนกับหวงเซี่ยวเทียน ห้ามไม่ให้จงเจิ้นหยวนลงมือต่อ
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้จงเจิ้นหยวนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหวงเซี่ยวเทียน จำนวนยอดฝีมือของตระกูลจงก็ยังน้อยกว่าคนตระกูลหวง ที่สำคัญที่สุดคือหวงเซี่ยวเทียนเป็นกรรมการแล้ว สามารถใช้อำนาจจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้มากมาย
หากหวงเซี่ยวเทียนตั้งใจเล่นงานตระกูลจงจริง ๆ ตระกูลจงคงต้านทานได้ไม่นาน
ดวงตาของจงเจิ้นหยวนแดงก่ำ เขาจ้องหวงเซี่ยวเทียนเขม็ง ก่อนหน้านี้จงเจิ้นหยวนนำคนออกตามหาหวงเซี่ยวเทียนไปทั่ว พออีกฝ่ายปรากฏตัวที่หน้าประตูเมือง เขาก็พาคนพุ่งเข้าใส่ทันที