เช้าวันถัดมา
เมื่อลู่เฉินตื่นขึ้นมา ก็ยังไม่ได้รับข่าวจากจงเสวี่ย
หลังจากทั้งสองคนจัดการธุระส่วนตัวและกินมื้อเช้าเสร็จ จงเสวี่ยก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหว
“ลู่เฉิน ดูเหมือนพี่เสวี่ยจะติดธุระอยู่นะ”
“เราจะกลับเมืองกระบี่เซียนไหม?”
ลู่เฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ตั้งใจจะเปิดรายชื่อเพื่อนเพื่อถามจงเสวี่ย แต่พอนึกขึ้นได้ว่าหากร่วมมือกันสามคน เขากับฝานจิ่งก็เป็นฝ่ายได้รับการช่วยเหลือทั้งคู่ สุดท้ายจึงปิดรายชื่อเพื่อนลง
ช่างเถอะ ด้วยฝีมือของพวกเขาสองคนตอนนี้ ต่อให้กวาดล้างถ้ำซอมบี้ก็ยังไหว ข้อเสียมีแค่ฆ่ามอนสเตอร์ไม่พอให้ได้เหรียญเงินกับผลไม้เพิ่มค่าสถานะมากเท่านั้น
แต่พอทั้งคู่เลเวล 20 แล้ว การไปบึงน้ำดำก็จะง่ายขึ้นมาก ไม่ช้าก็เร็วคงเก็บผลไม้เพิ่มค่าสถานะได้ครบ ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนตอนนี้
“ไปกันเถอะ ไปถ้ำซอมบี้”
ลู่เฉินมองแถบค่าประสบการณ์ เมื่อคืนหลังเลเวลอัปแล้วเขาไม่ได้ตีมอนสเตอร์ต่อเท่าไร ตอนนี้แถบค่าประสบการณ์ยังไม่ถึง 10% ด้วยซ้ำ
ถ้ำซอมบี้มีคนค่อนข้างเยอะ วันนี้คงอัปถึงเลเวล 17 ไม่ได้
แต่ด้วยฝีมือของทั้งสองคน ต่อให้เป็นตอนกลางคืนก็ยังตีมอนสเตอร์ในถ้ำซอมบี้ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ใช้เวลาเข้าสู้แล้วกัน!
ทั้งสองออกจากเมืองรุ่งอรุณ มุ่งหน้าไปตามถนนใหญ่สู่ถ้ำซอมบี้
ถ้ำซอมบี้ตั้งอยู่ระหว่างสองเมือง แต่ใกล้เมืองกระบี่เซียนมากกว่า ความจริงบริเวณนี้ไม่ได้มีแค่ถ้ำซอมบี้ ถ้ำโครงกระดูกก็อยู่บนถนนสายนี้เช่นกัน นอกจากนี้ ดันเจี้ยนวิหารศิลาดำสำหรับเลเวล 25-30 ก็อยู่แถวนี้ด้วย