การปรากฏขึ้นของร่างกายคงกระพันทำให้ลู่เฉินแข็งแกร่งขึ้น เขาสงบสติอารมณ์ลงแล้วหันไปมองฝานจิ่ง
“เสี่ยวจิ่ง เธอปลุกสกิลอะไรได้บ้าง?”
“อืม กำลังดูอยู่”
ฝานจิ่งกำลังตรวจดูหน้าต่างสถานะ แถบสกิลมีเพิ่มมาอีก 2 สกิลเหมือนตอนเลเวล 10 ทำให้เธอพอใจไม่น้อย
สกิลของนักเวทธาตุมีมากกว่าอาชีพอื่นอยู่แล้ว จะให้ทำยังไงได้ อาชีพสายเวทที่เน้นพลังโจมตีแบบนี้ ถ้าสกิลไม่เยอะแล้วจะเล่นยังไง?
“สกิลแรกคือสมาธิธาตุ ช่วยเพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูมานา ต่อไปเวลาฉันล่ามอนสเตอร์ก็คงประหยัดยาน้ำเงินได้หน่อย”
“อีกสกิลแปลกมาก ชื่อย้อนเวลากลับไป...”
“ใช้แล้วจะกลับไปยังตำแหน่งเมื่อ 10 วินาทีก่อน ลู่เฉิน สกิลนี้มีประโยชน์อะไรเหรอ?”
ย้อนเวลากลับไป!
รูม่านตาของลู่เฉินหดวูบ!
“เสี่ยวจิ่ง เธอโชคดีขนาดนี้เลยเหรอ!”
ลู่เฉินแทบไม่อยากเชื่อ ย้อนเวลากลับไปดูเผิน ๆ เหมือนไม่มีประโยชน์กับการล่ามอนสเตอร์ แต่สำหรับใครก็ตาม นี่คือสกิลเทพชัด ๆ!
โดยเฉพาะตอนสู้กับบอส หรือถูกผู้ตื่นรู้คนอื่นลอบโจมตี สกิลนี้ช่วยให้ย้อนข้ามเวลา กลับไปยังอดีตได้ เป็นสกิลเอาชีวิตรอดที่สำคัญมาก!
ฝานจิ่งยังอ่านคำอธิบายสกิลต่อ “กลับไปอยู่ในสภาพเมื่อ 10 วินาทีก่อน ลู่เฉิน ฉันใช้สกิลไป 10 วินาทีแล้วค่อยกดสกิลนี้ แบบนี้ก็ประหยัดมานาได้เยอะเลยใช่ไหม...”
“ลู่เฉิน สกิลนี้ดูท่าจะดีจริง ๆ ด้วยนะ”
“ต่อไปเวลาล่ามอนสเตอร์ ฉันจะยังไม่กินยา แล้วใช้สกิลนี้ไปเรื่อย ๆ ลู่เฉิน คูลดาวน์สกิลนี้ค่อนข้างสั้นด้วย ต่อไปฉันก็ประหยัดเงินซื้อยาได้เยอะเลย!”
ฝานจิ่งดูเหมือนยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองปลุกสกิลเทพแบบไหนขึ้นมา เธอยังคงดีใจกับความฉลาดของตัวเอง นักเวทธาตุที่ประหยัดมานาได้ ก็ต้องประหยัดเงินได้เยอะอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?