ระหว่างทาง จงเสวี่ยอธิบายคร่าว ๆ ให้ลู่เฉินกับฝานจิ่งฟังเกี่ยวกับดันเจี้ยนที่มีเลเวลต่ำกว่า 40
ส่วนดันเจี้ยนที่มีเลเวลสูงกว่า 40 นั้น ถือเป็นข้อมูลค่อนข้างลับในหมู่ผู้ตื่นรู้ ผู้ตื่นรู้จำนวนมากที่เคยเข้าไปในดันเจี้ยนระดับสูงเหล่านี้ล้วนเสียชีวิตระหว่างต่อสู้กับมอนสเตอร์จากหุบเหวลึก ส่วนผู้ที่เหลือก็ไม่ได้เปิดเผยข้อมูลเหล่านั้น
โดยทั่วไป ข้อมูลประเภทนี้มักเป็นความลับสำคัญของตระกูลและสำนักต่าง ๆ อย่างเช่นตระกูลจง จงเสวี่ยรู้ว่าตระกูลจงมีข้อมูลของดันเจี้ยนเลเวล 40 แห่งหนึ่งอยู่ในครอบครอง แต่มีเพียงคนในตระกูลที่เป็นแกนหลักเท่านั้นที่รู้รายละเอียด
ลู่เฉินฟังแล้วรู้สึกสะท้อนใจไม่น้อย ไม่ใช่ไม่มีเหตุผลที่มนุษย์จะถูกหุบเหวลึกบุกจนตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ บางทีแม้จะเหลือคนแค่ 2 คน ก็ยังต้องแย่งกันว่าใครจะเป็นคนสุดท้ายที่รอดชีวิต
「ไม่ใช่ว่ามีสหพันธ์ผู้ปลุกพลังอยู่เหรอ? ผู้นำของสหพันธ์ผู้ปลุกพลังรวบรวมข้อมูลพวกนี้แล้วเปิดเผยไม่ได้หรือไง?」
ลู่เฉินยังคงสงสัย ครั้งก่อนที่หุบเหวลึกยกทัพบุกเมือง ซูเหล่ยผู้นำสหพันธ์ผู้ปลุกพลังก็เปิดเผยเรื่องการเรียกผู้ตื่นรู้มาช่วยป้องกันเมือง ตอนก่อตั้งเมืองรุ่งอรุณ ซูเหล่ยก็ประกาศเรื่องนี้ให้คนทั้งโลกรู้เช่นกัน
สหพันธ์ผู้ปลุกพลังมีอำนาจแข็งแกร่งมาก หรือแม้แต่สหพันธ์ก็ยังควบคุมตระกูลกับสำนักเหล่านั้นไม่ได้?
จงเสวี่ยส่ายหน้า
「สหพันธ์ผู้ปลุกพลังจัดอันดับตามค่าชื่อเสียงโดยอัตโนมัติ ซูเหล่ย ผู้นำคนปัจจุบัน เป็นผู้ตื่นรู้ที่มีค่าชื่อเสียงสูงที่สุดในช่วงหลายปีมานี้ ด้านล่างยังมีคณะกรรมการ แต่กรรมการเหล่านั้นไม่ได้รับการแต่งตั้งจากซูเหล่ย ใครก็ตามที่มีค่าชื่อเสียงมากพอ ก็สามารถเข้าร่วมคณะกรรมการของสหพันธ์ผู้ปลุกพลังได้」