ลู่เฉินเก็บดาบเหล็ก แล้วเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าเข้าเมือง
เพราะล่ามอนสเตอร์อยู่ไม่ไกลจากนอกเมืองมาตลอด ลู่เฉินจึงอยู่ไม่ห่างจากเมืองกระบี่เซียนนัก ไม่นานก็กลับเข้าเมืองได้สำเร็จ ขณะเดียวกัน ด้านหลังเขายังมีผู้ตื่นพลังจำนวนมากทยอยกลับเข้ามาไม่ขาดสาย
“จ๊อก ๆ”
จังหวะนั้นเอง ท้องของลู่เฉินก็ร้องขึ้นมาอย่างไม่รู้กาลเทศะ เตือนว่าเขาถึงเวลากินข้าวแล้ว
ลู่เฉินเผลอคิดจะเดินไปทางสถานสงเคราะห์ตามสัญชาตญาณ แต่พอเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็พลันนึกขึ้นได้ว่าตัวเองปลุกพลังแล้ว จึงกลับไปสถานสงเคราะห์ไม่ได้อีก
“……”
ความยินดีจากการเพิ่งเลเวลอัปมลายหายไปในพริบตา ลู่เฉินยืนอยู่กลางถนน มองผู้คนที่เดินผ่านไปมาเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ด้วยความหดหู่
แม้จะเตรียมใจไว้มากแล้ว แต่พอรู้ว่าตัวเองเหลือเพียงลำพังจริง ๆ ลู่เฉินก็ยังยากจะยอมรับ
เขากลับไปสถานสงเคราะห์ไม่ได้อีกแล้ว เส้นทางต่อจากนี้ต้องเดินเพียงคนเดียว
หลังยืนนิ่งอยู่กลางถนนครู่หนึ่ง ลู่เฉินก็ส่ายหน้า ยิ้มเจื่อน ๆ แล้วก้าวเดินอีกครั้ง มุ่งหน้าไปยังโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
ด้วยพรสวรรค์ของเขา ลู่เฉินเลือกตีมอนสเตอร์ที่มีโอกาสดรอปไอเทมได้ ตลอดครึ่งวัน เขาล่ากระต่ายป่ากลายพันธุ์และเก็บเงินทองแดงได้มากกว่า 20 เหรียญ แต่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะอัตราดรอปของมอนสเตอร์ต่ำเหลือเกิน หากไม่มีพรสวรรค์นี้ วันนี้เขาคงต้องนอนข้างถนนจริง ๆ
ตอนนี้มีเงินอยู่ในมือ ลู่เฉินจึงพอกินให้อิ่มได้หนึ่งมื้อ แถมยังเปิดห้องพักในโรงเตี๊ยมได้ด้วย
“ห้องที่ถูกที่สุด แล้วก็อาหารหนึ่งมื้อ”
“20 เหรียญทองแดง”
เจ้าของโรงเตี๊ยมมองลู่เฉินอย่างเย็นชา ก็แค่เจ้าหนุ่มยากจนอีกคนเท่านั้น เจ้าของโรงเตี๊ยมเห็นคนหน้าใหม่แบบนี้มามากแล้ว ส่วนใหญ่พักอยู่ได้ไม่กี่วันก็หายตัวไป
ไม่รู้ว่าตายอยู่ข้างนอก หรือไม่มีเงินจนต้องไปนอนข้างถนนกันแน่
แค่ห้องที่ถูกที่สุดก็ต้องใช้เงินถึง 20 เหรียญทองแดง!
ลู่เฉินขมวดคิ้ว ไม่คิดว่าโรงเตี๊ยมจะแพงขนาดนี้ เงินที่ได้จากการล่ามอนสเตอร์วันนี้แทบไม่เหลือหลังจ่ายค่าห้อง
แต่ห้องนี้ก็ถูกที่สุดแล้ว ลู่เฉินไม่อยากนอนข้างถนน ไม่อย่างนั้นพอตื่นมา เสื้อผ้าฝ้ายที่มีค่าป้องกันแค่ 2 แต้มอาจถูกคนอื่นถอดเอาไปด้วยซ้ำ
ยังดีที่เงิน 20 เหรียญทองแดงนี้รวมอาหารหนึ่งมื้อด้วย ทำให้ลู่เฉินสบายใจขึ้นมาหน่อย พอเจ้าของโรงเตี๊ยมนำอาหารมาเสิร์ฟ เขาก็ประหลาดใจที่พบว่าเป็นโจ๊กข้าวขาว
เพราะการรุกรานของหุบเหวลึก มนุษย์มีพื้นที่เพาะปลูกได้เพียงผืนเล็ก ๆ ใกล้เมืองหลัก ราคาข้าวขาวจึงไม่ถูก ก่อนหน้านี้แม้แต่ในสถานสงเคราะห์ ลู่เฉินก็ยังแทบไม่ได้กินอาหารแบบนี้ ไม่นึกเลยว่าการพักโรงเตี๊ยมจะมีเรื่องดี ๆ เกินคาด
โจ๊กข้าวขาวชามเล็กหนึ่งชามกับมันฝรั่งต้ม 2 ลูก คืออาหารมื้อเย็นของลู่เฉินในวันนี้ แม้จะไม่ใช่มื้อหรูหรา แต่ก็เพียงพอต่อความต้องการ ช่วยฟื้นพละกำลังที่ลดลงไปได้ นี่เป็นมื้อแรกของลู่เฉินหลังออกจากสถานสงเคราะห์
หลังจากกินเสร็จ ลู่เฉินก็ไม่มีอารมณ์ออกไปเดินเล่น ที่จริงยามค่ำคืนของเมืองกระบี่เซียนคึกคักมาก พอตกกลางคืน ผู้ตื่นพลังที่ออกไปล่ามอนสเตอร์นอกเมืองก็จะกลับมา หลายคนตั้งแผงขายอุปกรณ์ที่ล่ามาได้
ผู้ตื่นพลังจำนวนมากต่างก็ต้องกินอาหารเช่นกัน ทุกครั้งที่ราตรีมาเยือน เมืองกระบี่เซียนจะสว่างไสวไปด้วยแสงไฟจากบ้านเรือนนับหมื่น กลิ่นอาหารหลากหลายลอยไปไกล
ทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ต่างทะนุถนอมค่ำคืนเช่นนี้ ลู่เฉินได้ยินเสียงเอะอะครึกครื้นจากด้านนอกโรงเตี๊ยมแล้ว
ไม่ใช่ว่าลู่เฉินไม่อยากไป แต่เขาไม่มีเงินจริง ๆ
“เหลือ 6 เหรียญทองแดง”
ลู่เฉินเปิดกระเป๋าดู ข้างในยังมีเงินทองแดงเหลืออยู่ 6 เหรียญ ทำให้เขาโล่งใจขึ้นมาก เงิน 6 เหรียญนี้พอเป็นค่าอาหารเช้าพรุ่งนี้ได้ แถมยังซื้ออาหารติดตัวไปกินมื้อกลางวันได้อีก แบบนี้ก็ไม่ต้องกลับเข้าเมืองตอนเที่ยง และออกล่ามอนสเตอร์ต่อเนื่องได้
ส่วนมื้อเย็นพรุ่งนี้กับค่าที่พักโรงเตี๊ยม คงต้องหวังพึ่งของดรอปจากมอนสเตอร์ในวันพรุ่งนี้แล้ว แต่เมื่อมีพรสวรรค์เนตรหยั่งรู้อยู่ ลู่เฉินก็มั่นใจมาก
“นอนดีกว่า……”
……
ค่ำคืนผ่านไปอย่างสงบ
เช้าวันที่ 2 ฟ้าเพิ่งสาง ลู่เฉินก็ตื่นแล้ว
ช่วงเวลากลางวันมีจำกัด ก่อนจะแข็งแกร่งพอที่จะรับมือกับค่าสถานะที่เพิ่มเป็นสองเท่าแล้วออกล่ามอนสเตอร์ในตอนกลางคืน ลู่เฉินต้องใช้ทุกนาทีในตอนกลางวันให้คุ้มค่า
ผู้ตื่นพลังแบบลู่เฉินยังมีอีกมาก แต่เช้าตรู่ก็มีผู้ตื่นพลังออกจากเมืองเป็นกลุ่มใหญ่ไม่ขาดสาย ลู่เฉินรีบซื้อเผือกย่าง 4 หัว แล้วมุ่งหน้าออกนอกเมืองเช่นกัน 2 หัวเป็นอาหารเช้า อีก 2 หัวเป็นอาหารกลางวัน
“ตอนนี้ฉันเลเวล 2 แล้ว จะล่ามอนสเตอร์เลเวล 2 ได้หรือยังนะ?”
หลังออกจากเมือง ลู่เฉินก็มาถึงบริเวณที่ล่ากระต่ายป่ากลายพันธุ์เมื่อวานอย่างรวดเร็ว เขากวาดตามองเพียงแวบเดียว ก็เห็นว่ากระต่ายทุกตัวตรงหน้าขึ้นว่าไม่มีของดรอป
ลู่เฉินไม่อยากเสียเวลาฆ่ากระต่ายที่ไม่มีของดรอป ยิ่งไปกว่านั้น อุปกรณ์จากมอนสเตอร์เลเวล 1 ก็มีระดับต่ำเกินไป แถมยังให้เงินทองแดงน้อย เขาอยากลองสู้กับมอนสเตอร์เลเวล 2 ดู
ลู่เฉินเดินผ่านฝูงกระต่ายป่ากลายพันธุ์ ไปยังบริเวณที่ไกลจากเมืองกระบี่เซียนออกไปเล็กน้อย และพบมอนสเตอร์เลเวล 2 อย่างแพะภูเขากลายพันธุ์
“แพะภูเขากลายพันธุ์ พลังชีวิต 200 เลเวล 2”
“ของดรอป: รองเท้าฟางเก่าโทรม”
ลู่เฉินตะลึงกับแพะภูเขากลายพันธุ์ตรงหน้า มอนสเตอร์เลเวล 2 มีพลังชีวิตเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเลย!
แต่โชคดีที่แพะภูเขากลายพันธุ์ตัวนี้มีโอกาสดรอปรองเท้าฟางหนึ่งคู่!
แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่ารองเท้าฟางเก่าโทรมเป็นอุปกรณ์ระดับธรรมดา แต่ตอนนี้ลู่เฉินยังเดินเท้าเปล่าอยู่ จะไปเลือกมากได้อย่างไร
“ส่งมาให้ฉันซะ!”
ลู่เฉินฮึกเหิมเต็มที่ เขาเหวี่ยงดาบเหล็กพุ่งเข้าใส่ แล้วฟันลงบนตัวแพะภูเขากลายพันธุ์
“-20”
ตัวเลขความเสียหายสีแดงลอยขึ้นมา ข่าวดีคือพลังป้องกันของแพะภูเขากลายพันธุ์ยังเป็น 0 ลู่เฉินฟันแค่ 10 ครั้งก็ฆ่ามอนสเตอร์ได้หนึ่งตัว!
ปัง!
จากนั้นลู่เฉินก็ถูกแพะภูเขากลายพันธุ์ใช้เขาขวิดอย่างแรง พลังชีวิตของเขาลดฮวบไป 8 แต้ม!
ให้ตายสิ มอนสเตอร์เลเวล 2 ไม่ได้มีแค่พลังชีวิตเพิ่มเป็นสองเท่า พลังโจมตีก็เพิ่มเป็นสองเท่าด้วย!
กระต่ายป่ากลายพันธุ์เลเวล 1 มีพลังโจมตี 5 แต้ม ส่วนแพะภูเขากลายพันธุ์เลเวล 2 มีพลังโจมตี 10 แต้ม!
แต่ยังดีที่หลังจากลู่เฉินเลเวลอัปเป็น 2 พลังชีวิตก็เพิ่มเป็น 200 ความเสียหาย 8 แต้มยังพอรับไหว
“-20!”
“-8!”
ลู่เฉินเหวี่ยงดาบเหล็กฟาดฟันกับแพะภูเขาไปมา ผลสุดท้ายย่อมเป็นชัยชนะของเขา ตอนแพะภูเขาล้มลง ลู่เฉินเสียพลังชีวิตไปเพียง 72 แต้ม
อืม ยังไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ
“ค่าประสบการณ์ +20”
รองเท้าฟางคู่หนึ่งนอนนิ่งอยู่บนพื้นหญ้า ลู่เฉินรีบเก็บขึ้นมาทันที
“รองเท้าฟางเก่าโทรม (ธรรมดา) ความเร็วเคลื่อนที่ +1 ต้องการเลเวล 1”
รองเท้าฟางที่เพิ่มความเร็ว 1 แต้ม แม้จะดีกว่าไม่มีอะไรเลย แต่ลู่เฉินก็ชอบมาก
หลังสวมรองเท้าฟาง ลู่เฉินลองวิ่งเหยาะ ๆ ดู ความเร็วเพิ่มขึ้นจริงนิดหน่อย เพียงแต่ไม่เห็นความแตกต่างชัดนัก
อย่างไรก็เป็นแค่อุปกรณ์ธรรมดาเลเวล 1 ค่าสถานะคงไม่ได้ดีเด่อะไร ลู่เฉินพอใจมากแล้ว
นอกจากรองเท้าฟางคู่นี้ แพะภูเขากลายพันธุ์ยังให้ค่าประสบการณ์ลู่เฉิน 20 แต้มเช่นกัน มากเป็นสองเท่าของกระต่ายป่ากลายพันธุ์ นี่ทำให้เขาตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วว่าจะเลิกหาเรื่องกระต่าย แล้วหันมาล่ามอนสเตอร์เลเวล 2 โดยเฉพาะ
เป็นไปตามที่ลู่เฉินคาดไว้ ตอนใช้เนตรหยั่งรู้หาแพะภูเขากลายพันธุ์ที่มีโอกาสดรอปเงินทองแดง เขาก็พบว่าแพะตัวนี้ดรอปเงินทองแดงถึง 4 เหรียญ!
เมื่อเทียบกับกระต่ายป่ากลายพันธุ์แล้ว เงินทองแดงที่แพะภูเขากลายพันธุ์ดรอปได้ก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเช่นกัน!
“ข่าวดี รายได้วันนี้ต้องมากกว่าเมื่อวานเป็นสองเท่าแน่!”