ทั้งฮองเฮาและฮ่องเต้ รวมถึงพระสนมที่มีตำแหน่งสูงอีกหลายคน เช่น พระสนมซูเฟยและคนอื่น ๆ...
นอกจากนี้ ปีนี้เฉินเหลียงเยวี่ยนกับเสิ่นเหลียงเยวี่ยนแห่งตำหนักบูรพาก็ต้องไปร่วมงานด้วย ส่วนฉู่เสียน หวังเฟิ่งอี๋ และฟางเจาฝวิ่นกลับไปไม่ได้
พวกนางมีตำแหน่งต่ำ
งานเลี้ยงพร้อมหน้าคืนส่งท้ายปีเก่าเช่นนี้ยังไม่ถึงคราวของพวกนาง ไม่มีคุณสมบัติพอจะเข้าร่วม
ยามค่ำคืน เมื่อฟ้ามืดลง
ลานด้านนอกก็เริ่มคึกคักขึ้น
บนถนนสองสายที่ตัดผ่านสวนดอกไม้หลวง ล้วนมองเห็นเกี้ยวของพระสนมผู้มีตำแหน่งสูง
ชุนหยาถือขนมที่ห้องครัวเล็กนึ่งสุกแล้ววิ่งกลับมาให้ฉู่เสียน “นายหญิง เฉินลิ่วเพิ่งทำเสร็จเมื่อครู่นี้”
ฉู่เสียนกำลังหิวพอดี จึงลุกขึ้นนั่งแล้วหยิบขนมมาชิมคำหนึ่ง พบว่าหอม นุ่ม และอร่อย
เนื้อขนมน่าจะผสมน้ำนมไว้ จึงมีรสหวานจาง ๆ
“ไม่เลว คืนส่งท้ายปีเก่าวันนี้ พวกเจ้าก็กินกันด้วย”
ขณะเดียวกัน ภายในตำหนักบรรทมของไทเฮาก็ค่อย ๆ มีผู้คนมานั่งจนเต็ม
ทว่าวันนี้เป็นเพียงงานเลี้ยงเล็ก ๆ ในคืนส่งท้ายปีเก่า จึงไม่ได้เชิญผู้คนมามากนัก
หลัก ๆ ก็เพียงมาร่วมโต๊ะอาหาร
เชิญคนใกล้ชิดมาพบปะสังสรรค์กัน
เวลานั้นเซียวเสวียนจิ่งพาไท่จื่อเฟยนั่งเคียงข้างฮองเฮา ทั้งสองดูรักใคร่กลมเกลียวกันดี
ไทเฮาตรัสว่า “พวกเจ้าเป็นสามีภรรยากัน ควรมีบุตรสักคนให้เร็วหน่อย”
ไท่จื่อเฟยรีบลุกขึ้นยิ้มรับ “หม่อมฉันกำลังปรับบำรุงร่างกายอยู่เพคะ”
งานเลี้ยงส่งท้ายปีจึงเพิ่งเลิกราในยามดึก
หลังงานเลี้ยงไม่นาน ฉู่เสียนอาบน้ำล้างหน้าเตรียมเข้านอน ก็ได้ยินว่าองค์รัชทายาทกลับตำหนักเสียนฝูไปพร้อมกับเสิ่นเหลียงเยวี่ยน