พระชายารัชทายาทแท้งบุตร
“เหนียงเหนียง เป็นดังที่พระองค์คาดการณ์ไว้จริง ๆ เพคะ” ทั้งสองคนพลันหน้าซีดเผือด
เมื่อครึ่งเดือนก่อน เจ้านายของพวกนางก็คาดเดาแล้วว่าพระชายารัชทายาทคิดร้าย จึงกำชับไม่ให้พวกนางไปข้องเกี่ยวกับคนของอีกฝ่าย
เมื่อเป็นเช่นนี้...
“สกุลเสิ่นติดกับเข้าแล้ว” ฉู่เสียนกล่าวอย่างมั่นใจ
แม้นางจะไม่รู้ว่าในเวลานั้นสกุลเสิ่นกับพระชายารัชทายาทเกิดเรื่องอันใดขึ้นบนทางเล็ก ๆ ตรงนั้น และมีปากเสียงกันหรือไม่
แต่ในเมื่อเรื่องที่พระชายารัชทายาทแท้งบุตรเป็นเรื่องเท็จ เช่นนั้นสกุลเสิ่นก็คงถูกใส่ร้ายเป็นแน่
“หากข้าไม่รู้เรื่องนี้ คนที่ติดกับคงเป็นข้าไปแล้ว” นางแค่นหัวเราะ
เก้าในสิบส่วน พระชายารัชทายาทคงตั้งใจใส่ร้ายนางตั้งแต่แรก
แต่เมื่อนางไม่ปรากฏตัว
อีกฝ่ายจึงเปลี่ยนเป้าหมาย
“แต่จะโทษสกุลเสิ่นที่ติดกับก็ไม่ได้ ในวังแห่งนี้ นอกจากข้าแล้ว คงไม่มีใครรู้ว่าพระชายารัชทายาทไม่เคยตั้งครรภ์เลย”
ผู้ใดจะคิดว่าหมอหลวงมาตรวจชีพจรหลายครั้งก็ยังยืนยันว่ามีครรภ์ แม้แต่พระชายารัชทายาทเองก็คิดว่าตนตั้งครรภ์ ทว่าแท้จริงแล้วนางไม่ได้ตั้งครรภ์เลย
พูดได้เพียงว่ายาที่นางใช้คราวนั้นได้ผลดีนัก
แต่ยานั่นก็มิใช่ยาพิษ หากถามว่ามีอันตรายถึงชีวิตหรือไม่ ก็หาได้มีไม่ เพียงแต่ทำให้หมอหลวงถูกหลอกยามจับชีพจรเท่านั้น
“เหนียงเหนียง แต่เสิ่นเหลียงเยวี่ยนก็โชคร้ายนัก ถูกลงโทษเช่นนี้จริงหรือเพคะ” บ่าวรับใช้หลายคนสบตากัน
ฉู่เสียนครุ่นคิดแล้วส่ายหน้า “ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน ต้องดูว่าทางองค์รัชทายาทจะจัดการอย่างไร”
“แต่เหนียงเหนียง เลือดบนกระโปรงของพระชายารัชทายาทคืออะไรกันเพคะ” ชุนหยาและชุนเซียงถามด้วยความสงสัย