ฉู่เสียนประหลาดใจเล็กน้อย รีบลุกขึ้น “องค์รัชทายาท เหตุใดจึงเสด็จมาที่นี่กะทันหันเพคะ?”
เซียวเสวียนจิ่งมองนางอย่างลึกล้ำ ก่อนเดินตรงเข้ามาแล้วยื่นมือแตะหน้าผากนาง ครั้นแน่ใจว่าไม่ร้อนจึงตรัสว่า
“หมอหลวงจัดยาให้แล้วหรือยัง?”
ฉู่เสียนกะพริบตา ชุนหยาและชุนเซียงที่อยู่ด้านหลังรีบก้าวเข้ามา “ทูลองค์รัชทายาท หมอหลวงจัดยาให้แล้วเจ้าค่ะ ท่านหมอมาตั้งแต่ยามเที่ยงแล้ว พระสนมเพียงไอเล็กน้อย...” จากนั้นก็รีบเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อยามเที่ยงให้ฟังโดยละเอียด
สีหน้าขององค์รัชทายาทจึงดีขึ้นเล็กน้อย ทว่าดวงตาหงส์เรียวยาวยังคงเหลือบมองฉู่เสียน “ช่วงนี้เจ้าอย่าออกจากตำหนัก อยู่แต่ในเรือนให้ดี”
ฉู่เสียนยิ้ม “องค์รัชทายาท หม่อมฉันมิใช่เด็กเสียหน่อย เพียงไอและมีน้ำมูกเล็กน้อยเท่านั้นเพคะ”