ไม่ว่าจะเป็นสาวใช้ข้างกายหรือบ่าวจากโรงซักล้าง
ยามค่ำคืน ชิวเยวี่ยยังคงเตรียมพร้อมรับมือ นางควบคุมคนทั้งหมดไว้เพื่อสอบสวนว่าใครลงมือวางยาจนไท่จื่อเฟยมีเลือดออก
อย่างไรเสีย ตั้งครรภ์มาหลายเดือนอยู่ดี ๆ หากไม่มีใครทำร้ายเหนียงเหนียงของตน แล้วเหตุใดจึงมีเลือดออกได้?
ทว่าไม่คาดคิดเลยว่า หลังหมอหลวงมาตรวจชีพจรกลับกล่าวถ้อยคำเช่นนั้น ไท่จื่อเฟยซึ่งนอนอยู่บนเตียงพลันแข็งค้างไปทั้งร่าง
“เจ้าพูดว่าอะไร? ข้าไม่ได้ตั้งครรภ์! เป็นไปได้อย่างไร!”
หมอหลวงมีสีหน้าลำบากใจ “เป็นความจริงพ่ะย่ะค่ะ เหนียงเหนียง...” เขายื่นมือไปจับข้อมือนางเพื่อตรวจชีพจรอีกครั้ง จากนั้นก็ส่ายหน้า “เป็นความจริงพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมขอเอาศีรษะเป็นประกัน พระองค์ไม่ได้ตั้งครรภ์ ชีพจรนี้บ่งชัดว่าเป็นประจำเดือน ที่มีเลือดออกก็เพราะประจำเดือนมาพ่ะย่ะค่ะ”