สิ้นคำกล่าว สีหน้าของเสิ่นเหลียงเยวี่ยนกับตงเสวี่ยที่อยู่ข้างกายนางพลันเปลี่ยนไป ทั้งสองเบิกตากว้าง มองไปทางนั้นอย่างไม่อยากเชื่อ
……
「แย่แล้ว แย่แล้ว! องค์รัชทายาท เกิดเรื่องขึ้นด้านหลังพ่ะย่ะค่ะ!」
ขันทีน้อยผู้หนึ่งวิ่งหน้าซีดเผือดเข้ามาในสวนด้านหลังอย่างเร่งร้อน เพื่อเข้าเฝ้าเซียวเสวียนจิ่ง
หลี่ไห่เห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วตำหนิทันที
「ทำท่าทางเช่นนี้ได้อย่างไร ลุกลี้ลุกลนเสียจริง」
บริเวณนี้เต็มไปด้วยฮูหยินของเหล่าขุนนาง หากชนผู้ใดเข้าจะทำเช่นไร?
ขันทีผู้นั้นจึงได้แต่รีบคำนับ ทว่าพอเงยหน้าขึ้นแล้วขยับเข้าไปใกล้องค์รัชทายาท ก็ยังร้อนใจจนกระซิบรายงานไม่หยุด
แทบจะในชั่วพริบตา สีหน้าของเซียวเสวียนจิ่งก็แปรเปลี่ยนทันทีที่ฟังจบ เขาเงยหน้าขึ้นฉับพลัน 「อยู่ที่ใด?」