ช่วงบ่าย อุณหภูมิพุ่งถึงจุดสูงสุด ทะยานไปแตะ 60 องศา
ไอร้อนเหนือทะเลระเหยขึ้นเป็นระลอกคลื่น ทำเอาคนหงุดหงิดรำคาญใจ
ในช่องแชทเงียบลงไปมาก
พวกที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังด่าฟ้าด่าดิน ตอนนี้ไม่มีแม้แต่แรงจะด่า
ผู้เล่นที่มีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้ ต่างผ่านการเพิ่มค่าสถานะร่างกายมาหลายรอบ
ความทนทานต่อความร้อนจึงสูงกว่าตอนเพิ่งข้ามมิติมามาก
แต่ 60 องศาไม่ใช่สิ่งที่จะเอาร่างกายไปต้านได้ง่ายๆ ยังคงเป็นความท้าทายครั้งใหญ่
จำนวนคนเริ่มลดลงอย่างช้าๆ
ทุกครั้งที่รีเฟรชตัวเลขก็หายไปอีกสองสามคน
ตอนสิ้นสุดช่วงแรกยังมีอยู่แค่เก้าหมื่นต้นๆ
ตอนนี้ร่วงลงมาต่ำกว่าแปดหมื่นห้าแล้ว
นี่คือกลไกคัดออกของระบบ
การคัดคนท้ายแถว ไม่มีวันหยุด
ใครทนไม่ไหว ก็ต้องติดอยู่ในช่วงนี้ไปตลอดกาล
หลินเป่ยปิดแผงข้อมูล
ให้จำนวนผู้เล่นลดลงแบบนี้ต่อไปไม่ได้ พวกเขาคือลูกค้าของเมืองเต่าดำ
ไม่ใช่แค่พวกหัวหน้ากองโจร
ผู้เล่นธรรมดาก็เช่นกัน
พวกเขาซื้อน้ำ ซื้ออาหารพื้นฐาน ซื้ออุปกรณ์เลเวล F
สะสมกันทีละเล็กทีละน้อย ก็เป็นแหล่งแก่นคริสตัลที่ไม่น้อยเลย
ที่จริงลองคิดดู ตอนนี้เงินก้อนใหญ่ของหลินเป่ยกลับมาจากผู้เล่นธรรมดาเหล่านี้
อะไรดีที่สุดในการต่อกรกับความร้อน?
ก็ต้องน้ำแข็งน่ะสิ
หลินเป่ยเปิดช่องกองโจร
"ส้มน้อย ตอนนี้มีน้ำแข็งเท่าไหร่?"
"เตรียมไว้ตั้งนานแล้ว!"
ส้มน้อยตอบกลับเร็วมาก
"ในห้องเย็นสะสมไว้เป็นสิบๆ ตารางเมตร ยังไม่ได้เอาออกไปขายเลย"
"ตัดให้หมด ชิ้นละ 1000 มิลลิลิตร เอาขึ้นขาย"
"ตั้งราคาเท่าไหร่?"
หลินเป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง
"ห้าแก่นคริสตัลเลเวล F ต่อชิ้น จำกัดจำนวน คนละไม่เกินหนึ่งชิ้นต่อวัน"