อะไรเนี่ย หน้าตาน่าเกลียดชะมัด!
หลินเป่ยถึงกับสะดุ้งกับปลาประหลาดนั่น!
แต่พอเห็นข้อมูลระบบที่ขึ้นมา ก็ค่อย ๆ ใจเย็นลง
ในฐานะหนุ่มขี้ขลาดที่แม้แต่ไก่ยังไม่กล้าฆ่า หลินเป่ยรู้ดีว่าเมื่อมาอยู่ในโลกเอาชีวิตรอด เขาต้องทำให้ใจแข็งแกร่งขึ้น
หลินเป่ยสูดหายใจลึก มองปลาประหลาดใต้เท้า แล้วพุ่งหอกออกไป
จากนั้น ข้อความแจ้งเตือนของระบบก็เด้งขึ้นมา
[สังหารอสูรทะเลเลเวล F: ปลาประหลาดอัปลักษณ์]
[ได้รับ: แก่นคริสตัลเลเวล F ×1, เนื้อปลา ×20]
[คำอธิบาย: เนื้อปลา 1 ส่วนหนักประมาณ 1 ชั่ง]
ที่แท้นี่ก็คืออสูรทะเลนี่เอง
หลินเป่ยก้มลงเก็บแก่นคริสตัล เป็นเม็ดกลมเล็กสีฟ้าอ่อน เหมือนกับที่ได้จากหีบสมบัติ
แล้วมองดูเนื้อปลา 20 ส่วน แต่ละส่วน 1 ชั่ง รวม 20 ชั่ง
พอให้เต่าดำกินสักมื้อหนึ่ง
เขาลองกะน้ำหนักหอกในมือ รู้สึกว่าการฆ่ามอนสเตอร์ก็ไม่ได้ยากนัก
อสูรทะเลก็ไม่ได้เก่งอย่างที่คิดนี่นา
ทันใดนั้น ในหูของหลินเป่ยก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น
ไม่ใช่แค่หลินเป่ย แต่ผู้เล่นทุกคนในหมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 9527 ก็ได้รับข้อความนี้
[ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์]
[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น "หลินเป่ย" ที่สังหารอสูรทะเลเลเวล F ได้เป็นคนแรก!]
[รางวัล: หีบสมบัติเหล็กดำ ×1]
[ขอให้ผู้เล่นทุกคนพยายามต่อไป เอาชีวิตรอดอย่างแข็งขัน]
แชนแนลแชทระเบิดขึ้นทันที
"หลินเป่ยอีกแล้ว? เมื่อเช้าก็เพิ่งเป็นคนแรกที่เลเวลอัปถึง 1 ตอนนี้ก็เป็นคนแรกที่ฆ่าอสูรทะเลอีก?"
"เทพเจ้าองค์นี้มีที่มาที่ไปยังไงกันแน่?"
"คนนี้ใช้โปรแกรมโกงรึเปล่า!"
"มีใครรู้บ้างว่าหลินเป่ยฆ่ายังไง? ช่วงมือใหม่อสูรทะเลไม่โจมตีก่อน ต้องลงน้ำเอง?"
"ลงน้ำ? บ้าไปแล้ว?"
"ยังไงเทพเจ้าองค์นี้เราก็อย่าไปยุ่งด้วยเลย"
หลินเป่ยมองประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์กับบทสนทนาในแชนแนลแชท มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
เหมือนไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็ได้อวดอีกแล้ว!
ได้หีบสมบัติเหล็กดำมาอีกอัน ไม่เลว
เขาเปิดหีบสมบัติ
[ขอแสดงความยินดีที่ได้รับ: ขนมปัง ×5, น้ำดื่ม 500 มล. ×3, แก่นคริสตัลเลเวล F ×10, ตะปูเหล็ก ×5]
ได้แก่นคริสตัลอีก 10 เม็ด แล้วก็ตะปูเหล็ก
หลินเป่ยดูดซับแก่นคริสตัล
[พลังงาน +11]
[พลังงานปัจจุบัน: 23]
หลินเป่ยอารมณ์ดีมาก ตบกระดองเต่าดำ
"วันนี้ดวงดีนะ ไปลุยต่อ"
จู่ ๆ หลินเป่ยก็เริ่มตั้งตารอให้ช่วงมือใหม่หมดไว ๆ
ไม่เหมือนตอนนี้ที่ต้องออกตามหาอสูรทะเลเอง
พออสูรทะเลโจมตีใส่เอง ก็เท่ากับได้แก่นคริสตัลกับเนื้อส่งถึงมือเลยไม่ใช่หรือไง?
หลินเป่ยหยิบเหยื่อปลามาติดใหม่ เหวี่ยงสายเบ็ดออกไป
ไม่นาน ทุ่นก็ขยับอีก
คราวนี้เป็นปลาเล็ก ไม่มีแรง แค่ดึงเบา ๆ ก็ขึ้นมาแล้ว
[ได้รับ: ปลาเล็กธรรมดา ×1]
[คำอธิบาย: กินได้]
หลินเป่ยมองปลาเล็กขนาดฝ่ามือในมือ แล้วมองเต่าดำที่นอนอยู่ข้างล่าง
ในหัวก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา
เต่าดำกินอาหารเองได้เหมือนกันนี่นา?
เขาตบกระดองเต่าดำ
"เต่าดำ ถ้าเจอปลาก็กินเองบ้างนะ"
"ขยันเองนั่นแหละเต่าที่เจ๋งที่สุด"
เต่าดำค่อย ๆ หันหัว ดวงตาเล็ก ๆ จ้องหลินเป่ย
แล้วก็กลอกตา
หลินเป่ยอึ้งไป
เต่านี่มันเป็นปีศาจแล้วรึไง?
แม้ว่าเต่าดำจะพูดไม่ได้ แต่หลินเป่ยสัมผัสได้ถึงความหมายของมัน
มีเจ้าของแล้ว ยังต้องขยันเองอีกเหรอ?
หลินเป่ยขำ
"คนเก่งย่อมต้องทำมากไง"
เต่าดำไม่สนใจเขาอีก ว่ายไปข้างหน้าเงียบ ๆ แล้วก็คาบปลามาตัวหนึ่ง
กลืนลงไปคำเดียว
หลินเป่ยยกนิ้วโป้งให้
"เต่าดี เต่าดี"
เบื้องบนหลินเป่ยเก็บทรัพยากร เบื้องล่างเต่าดำล่าเหยื่อเอง จู่โจมสองทาง
ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นเท่าตัว
ในช่วงเวลาต่อมา หลินเป่ยรักษาจังหวะนี้ไว้
เหวี่ยงเบ็ด รอปลากินเบ็ด ดึงขึ้นมา
เต่าดำวกวนไปมาในบริเวณนั้น โผล่หัวขึ้นมาเป็นครั้งคราว มีปลาคาบอยู่ในปาก
เฉลี่ยประมาณชั่วโมงละตัวก็จะได้อสูรทะเลสักตัว
แต่เป็นเลเวล F ทั้งหมด อสูรทะเลระดับต่ำสุด
แก่นคริสตัลเพิ่มขึ้นทีละเม็ด
เนื้อปลาสะสมเป็นกอง ๆ
แต่หลินเป่ยพบปัญหาอย่างหนึ่ง
จำนวนอสูรทะเลยังน้อยเกินไป
อสูรทะเลเลเวล F ในน่านน้ำนี้มีแค่นี้ ฆ่าไปตัวหนึ่งก็หายไปตัวหนึ่ง
ต้องรอให้มันว่ายมาจากที่อื่น
หลินเป่ยกำลังคิดอยู่ ก็เหลือบเห็นกล่องไม้ลอยอยู่บนผิวน้ำข้างหน้า
หีบสมบัติไม้
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม
บนหีบสมบัติมีบางสิ่งนอนอยู่
ตัวกลมปุ๊กลุก ขนสีเทาอมขาว ดูคล้ายแมวน้ำ
แต่ตัวใหญ่กว่าแมวน้ำอยู่รอบหนึ่ง ปากมีเขี้ยวแหลมสองซี่ยื่นออกมา
มันนอนพะงาบ ๆ อยู่บนหีบสมบัติ หรี่ตาอาบแดด
[อสูรทะเลเลเวล F: อสูรหินโสโครก]
[คำอธิบาย: นิสัยเกียจคร้าน ชอบนอนพักบนวัตถุแข็ง ๆ]
ตาของหลินเป่ยเป็นประกาย
หีบสมบัติ แล้วก็อสูรทะเล
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
เขาตบกระดองเต่าดำ
"เต่าดำ เข้าไปใกล้ ๆ"
เต่าดำว่ายไปหาอสูรหินโสโครกอย่างช้า ๆ
เมื่อเข้าไปใกล้ถึง 5 เมตร อสูรหินโสโครกก็ลืมตาขึ้น
มันเห็นเต่าดำ แล้วก็เห็นหลินเป่ย
แต่มันไม่ขยับ แค่มองอย่างขี้เกียจ ๆ แล้วก็ปิดตาลงอีก
หลินเป่ยค่อนข้างอึ้ง
ขี้เกียจเกินไปรึเปล่า?
เมื่อเป็นเช่นนี้ แกไม่มา ข้าก็จะไปเอง
หลินเป่ยถือหอก ยืนบนหลังเต่าดำ
คิดแล้วก็วางลง
"เต่าดำ แกจัดการ"
เขาอยากดูความสามารถในการต่อสู้ของเต่าดำ
เต่าดำรับคำสั่ง ค่อย ๆ เข้าใกล้อสูรหินโสโครก
ในที่สุดอสูรหินโสโครกก็รู้สึกว่าผิดปกติ ดิ้นรนจะไถลตัวลงจากหีบสมบัติ
แต่มันอ้วนเกินไป เคลื่อนไหวช้ามาก
เต่าดำอ้าปากกัดเข้าที่ขาหลังของอสูรหินโสโครก
อสูรหินโสโครกเจ็บปวด หันหัวจะกัดเต่าดำ
แต่ฟันมันแทะลงบนกระดองเต่าดำ ไม่ได้แม้แต่รอยขีด
เต่าดำกัดแน่นขึ้น
ผ่านไปไม่กี่ยก อสูรหินโสโครกก็หมดแรง
เต่าดำเสริมอีกคำ กัดคอขาดโดยตรง
[ควบคุมสัตว์ของท่านสังหารอสูรทะเลเลเวล F: อสูรหินโสโครก]
[ได้รับ: แก่นคริสตัลเลเวล F ×1, เนื้ออสูร ×30]
หลินเป่ยมองข้อความแจ้งเตือน มุมปากยกขึ้น
อสูรทะเลที่เต่าดำฆ่า นับเป็นของเขา
กลไกนี้ไม่เลว
ต่อไปก็ไม่ต้องลงมือฆ่าอสูรทะเลเองแล้ว
หลินเป่ยเก็บแก่นคริสตัล แล้วเปิดหีบสมบัติ
[ได้รับ: ไม้ ×20, พลาสติก ×15, เศษผ้า ×10, น้ำจืดบรรจุขวด 500 มล. ×2]
กลาง ๆ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น แต่ก็ถือว่าไม่เลว
เวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยไปทางทิศตะวันตก
หลินเป่ยดูเวลาระบบ ห้าโมงเย็น
นับตั้งแต่ข้ามมิติมา เวลาก็ผ่านไปเกือบทั้งวัน
เขาเปิดแชนแนลแชท อยากดูสถานการณ์ของคนอื่น
บรรยากาศในแชนแนลเปลี่ยนไป
ตอนเที่ยงทุกคนยังด่ากันอยู่เลย ตอนนี้ร้องหิวกันหมด
"มีใครมีอาหารเหลือบ้างไหม? ฉันเอาไม้แลก!"
"หิวจะตาย ตั้งแต่เช้ายันตอนนี้ก็กินแค่ขนมปังอัดเม็ดก้อนเดียว"
"ใครมีของกิน? รับซื้อราคาสูง!"
"ฉันเอาพลาสติก 5 อันแลกอาหารสักคำ ขอร้องละ"
"ของที่ระบบให้มามันไม่พอกินเลยนะ"
ในที่สุดก็มีคนทนไม่ไหว
พวกที่ตอนเที่ยงยังว่าหลินเป่ยขี้งกอยู่ ตอนนี้เริ่มเสาะหาซื้ออาหารกันทั่ว
รายการในหน้าการค้าที่หลินเป่ยตั้งไว้ เริ่มมีการซื้อขายสำเร็จอย่างต่อเนื่อง
[ขนมปัง ×1 ซื้อขายสำเร็จ ได้รับ แก่นคริสตัลเลเวล F ×1]
[หมูกระป๋อง ×1 ซื้อขายสำเร็จ ได้รับ แก่นคริสตัลเลเวล F ×2]
ไม่นาน ก็มีการซื้อขายสำเร็จหลายรายการ
หลินเป่ยก็ส่งลิงก์การค้าเพิ่มขึ้นไปอีก
มองดูจำนวนแก่นคริสตัลที่เพิ่มขึ้น หลินเป่ยอารมณ์ดีมาก
ให้พวกแกตอนเที่ยงว่าข้าขี้งก
ตอนนี้รู้แล้วใช่ไหมว่าอาหารมีค่าแค่ไหน?
หลินเป่ยรับแก่นคริสตัลไปพลาง ดูดซับไปพลาง
[พลังงาน +1]
[พลังงาน +1]
[พลังงาน +1]
พลังงานจาก 23 เพิ่มขึ้นเรื่อยจนถึง 37
[พลังงานปัจจุบัน: 37]
ยังขาดอีก 63 จะถึง 100 แต้มที่ต้องใช้เลเวลอัป
หลินเป่ยกะประมาณว่า ถ้าเร็วเท่านี้ อีก 2 วันน่าจะรวบรวมได้ครบ
เขากำลังคิดอยู่ ก็มีคนส่งข้อความมาในแชนแนลแชท
"แพของฉันอัปเกรดได้แล้ว ในที่สุดก็เป็นแพไม้เลเวล 1
แต่วัสดุที่ใช้อัปเป็นเลเวล 2 นี่จะเอาเรื่องนะ!"
ข้างล่างแนบภาพหน้าจอมา
[แพไม้เลเวล 1 → เรือใบเลเวล 2]
[วัสดุที่ต้องการ: ไม้ ×100, พลาสติก ×100, เศษผ้า ×80, ตะปูเหล็ก ×30, แท่งเหล็ก ×10]
หลินเป่ยมองดูตัวเลขชุดนี้ สูดลมหายใจเฮือก
ให้ตายเถอะ เยอะไม่น้อยเลย
เลเวล 0 อัปเป็น 1 ก็ยากจะตายแล้ว ต้องหาไม้ 30 ชิ้น พลาสติก 30 ชิ้น เศษผ้า 20 ชิ้น
หลายคนถึงตอนนี้ก็ยังรวบรวมไม่ครบ
เลเวล 1 อัปเป็น 2 วัสดุพุ่งขึ้นหลายเท่าตัว
ไม้ 100 พลาสติก 100 เศษผ้า 80
ยังมีตะปูเหล็ก ×30 แท่งเหล็ก ×10
ตะปูเหล็กตอนนี้ดูเหมือนจะได้จากหีบสมบัติเท่านั้น ส่วนแท่งเหล็กยิ่งไม่รู้เลย ไม่มีใครขาย
ผู้เล่นทั่วไปเห็นรายการนี้แล้ว คงอยากร้องไห้
แต่หลินเป่ยสังเกตเห็นรายละเอียดอย่างหนึ่ง ข้อกำหนดการอัปเกรดไม่มีแก่นคริสตัล
นี่ทำให้หลินเป่ยโล่งอก
ถ้าแก่นคริสตัลกลายเป็นของจำเป็นในการอัปเกรดแพ เช่นนั้นการจะเอาอาหารมาแลกแก่นคริสตัลของเขาก็คงไม่ง่ายแล้ว
ตอนนี้แก่นคริสตัลสำหรับผู้เล่นทั่วไป ก็ยังเป็นของที่ไม่รู้จะเอาไปทำอะไรอยู่ดี
อย่างน้อยก็ในตอนนี้ ช่องทางการรับซื้อของเขาจะไม่ถูกตัด
หลินเป่ยปิดหน้าต่างระบบ ตบกระดองเต่าดำ
"เดินหน้าต่อ รีบทำให้มาก ๆ ก่อนฟ้ามืด"
ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง เศษซากลอยน้ำบนผิวน้ำยิ่งมองยากขึ้นทุกที
แต่ความสามารถในการมองเห็นตอนกลางคืนของเต่าดำไม่เลว ยังคงว่ายไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
หลินเป่ยเปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัว ดูผลลัพธ์ของวันนี้
[ผู้เล่น: หลินเป่ย]
[คุณสมบัติร่างกาย: เฉลี่ย 4.5]
[พาหนะ: เต่าน้ำ (เลเวล 1)]
[พลังงาน: 37]
[ทรัพยากร: เนื้อปลา ×50, น้ำจืด ×2.5 ลิตร, ขนมปัง ×2, กระป๋อง ×1, ไม้ ×30, พลาสติก ×32, เศษผ้า ×21, ตะปูเหล็ก ×7]